มนุญฺญ

ว. อันยังใจให้ยินดี ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ทุ.เอก. มนุญฺญํ (อาหารํ) ซึ่งอาหาร อันยังใจ ให้ยินดี คำว่า มนุญฺญ มาจาก มน บทหน้า + ญา ธาตุ ในความยินดี + อ ปัจจัย แปลง อ ที่ มน เป็น อุ ซ้อน ญฺ ลบ อา ที่ ญา ได้รูปเป็น มนุญฺญ แปลว่า อันยังใจให้ยินดี เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า มนํ ญาเปตีติ มนุญฺโญ (อาหาโร) อาหารใด ยังใจ ย่อมให้ยินดี เหตุนั้น อาหารนั่น ชื่อว่า มนุญฺโญๆ อันยังใจให้ยินดี