มุขวณฺณ

อันเปล่งออกแล้วจากช่องแห่งพระโอษฐ์

ขอบแห่งปาก

ขอบแห่งปาก

สักว่าปาก

(อาการ) ซึ่งอาการสักว่าการทรงสยิ้วซึ่งพระพักตร์

อันมีพระโอษฐ์เป็นประมาณ

ผู้สำรวมแล้วด้วยปาก

ประมาณแห่งพระโอษฐ์

หอกคือปาก

อันยังปากให้เต็ม