ยถาภิรนฺตํ

ว.,นปุ. ตามความพอพระทัย เป็น นิปาตปุพพกะ อัพยยีภาวสมาส วิ.ว่า อภิรนฺตสฺส ปฏิปาฏิ = ยถาภิรนฺตํ ลำดับ แห่งความพอพระทัย ชื่อว่าตามความพอพระทัย คำว่า อภิรนฺต ในคำว่า ยถาภิรนฺตํ มาจาก อภิ บทหน้า + รม ธาตุ ในความยินดี + ต ปัจจัยในนามกิตก์ (นอกแบบ) แปลง ม ที่สุดธาตุเป็น นฺ ได้รูปเป็น อภิรนฺต แปลว่า ความยินดียิ่ง, ความพอพระทัย เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า อภิรมนํ = อภิรนฺตํ ความยินดียิ่ง ชื่อว่า อภิรนฺตํๆ ความยินดียิ่ง (ความพอพระทัย)