รกฺขิตา

ว.,ปุ. (ปุคฺคโล) อ. บุคคล ผู้รักษา มาจาก รกฺข ธาตุ ในความรักษา + ตุ ปัจจัย แปลง อ ที่ ข เป็น อิ ได้รูปเป็น รกฺขิตุ อุ การันต์ในปุ. ลง สิ ปฐมาวิภัตติ ฝ่ายเอก. แปลง อุ กับ สิ เป็น อา สำเร็จรูปเป็น รกฺขิตาๆ แปลว่า ผู้รักษา เป็น กัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า รกฺขตีติ รกฺขิตา (ปุคฺคโล) บุคคลใด ย่อมรักษา เหตุนั้น บุคคลนั้น ชื่อว่า รกฺขิตาๆ ผู้รักษา แจกเหมือน สตฺถุ