สงฺการภูต

ว.,ปุ. ผู้เป็นเพียงดังหยากเยื่อเป็น ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ส.พหุ. สงฺการภูเตสุ (ชเนสุ) ครั้นเมื่อชน ท. ผู้เป็นเพียงดังหยากเยื่อ เป็น คำว่า สงฺการภูต มาจาก สงฺการ อิว บทหน้า + ภู ธาตุ ในความมี, ความเป็น + ต ปัจจัยใน นามกิตก์ (นอกแบบ) ได้รูปเป็น สงฺการภูต แปลว่า ผู้เป็นเพียงดังหยากเยื่อเป็น เป็น กัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า สงฺกาโร อิว ภวนฺตีติ สงฺการภูตา (ชนา) ชน ท. เหล่าใด เป็นเพียงดังหยากเยื่อ ย่อมเป็น เหตุนั้น ชน ท. เหล่านั้น ชื่อว่า สงฺการภูตาๆ ผู้เป็นเพียงดังหยากเยื่อเป็น