สงฺฆมามก

ว. ผู้นับถือซึ่งพระสงฆ์ว่าเป็นของของเรา แจกเหมือน ปุริส เช่น ป.เอก. สงฺฆมามโก (ปุคฺคโล) อ.บุคคล ผู้นับถือซึ่งพระสงฆ์ว่าเป็น ของของเรา คำว่า สงฺฆมามก มาจาก สงฺฆ บทหน้า + มม ศัพท์ + ณ ปัจจัยในตรตฺยาทิตัทธิต ใช้แทน สนฺตกํ คณฺหาติ ด้วยอำนาจ ณ ปัจจัย ทีฆะต้นศัพท์เป็น อา ลบ ณ ลง ก สกัด ได้รูปเป็น สงฺฆมามก แปลว่า ผู้นับถือซึ่งพระสงฆ์ว่า เป็นของของเรา วิ.ว่า สงฺฆํ มม สนฺตกํ คณฺหาตีติ สงฺฆมามโก (ปุคฺคโล)