สชฺฌาย

น.,ปุ. การสาธยาย แจกเหมือน ปุริส เช่น ทุ.เอก. สชฺฌายํ ซึ่งการสาธยาย คำว่า สชฺฌาย มาจาก สํ บทหน้า + เฌ ธาตุ ในความคิด, ความเพ่ง,ความพินิจ มี สํ อุปสัคอยู่หน้า แปลว่า สาธยาย + อ ปัจจัย แปลงนิคคหิตเป็น ชฺ เพราะ ฌ อยู่หลัง แปลง เอ ที่ เฌ เป็น อาย สำเร็จรูปเป็น สชฺฌาย แปลว่า การสาธยาย เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า สชฺฌายนํ = สชฺฌาโย