สญฺญตจารี

ว.,ปุ. ผู้มีอันประพฤติด้วยความสำรวมเป็นปกติ แจกเหมือน เสฏฺฐี เช่น จ.เอก. สญฺญตจาริโน (ปุคฺคลสฺส) แก่บุคคล ผู้มีอันประพฤติด้วยความสำรวมเป็นปกติ ลง ณี ปัจจัย เป็นสมาสรูป ตัสสีลสาธนะ วิ.ว่า สญฺญเตน จริตุํ สีลมสฺสาติ สญฺญตจารี (ปุคฺคโล) คำว่า สญฺญต ในคำว่า สญฺญตจารี มาจาก สํ บทหน้า + ญม ธาตุ ในความสำรวม + ต ปัจจัยในนามกิตก์(นอกแบบ) แปลงนิคคหิตเป็น ญฺ เพราะ ญ อยู่หลัง ลบ ม ที่สุดธาตุ ได้รูปเป็น สญฺญต แปลว่า ความสำรวม เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า สญฺญมนํ = สญฺญตํ ความสำรวม ชื่อว่า สญฺญตํๆ ความสำรวม