สนฺธาย

ก. หมายเอา มาจาก สํ บทหน้า + ธา ธาตุ ในความทรงไว้ ตามรูปศัพท์แปลว่า ทรงไว้พร้อม แต่ด้วยอำนาจ สํ อุปสัคอยู่หน้า แปลว่า หมายเอา + ตูนาทิปัจจัย แปลงนิคคหิตเป็น นฺ เพราะ ธ อยู่หลัง แปลง ตูนาทิปัจจัย เป็น ย สำเร็จรูปเป็น สนฺธาย นิยมแปลเป็นสมานกาลกิริยา ว่า “หมายเอา” (ไม่ออกกาลของตูนาทิปัจจัยว่า “แล้ว”)