สมาหาร

น.,ปุ. อัน (การ) ประมวลมา, การนำ มาพร้อม แจกเหมือน ปุริส เช่น ทุ.เอก. สมาหารํ ซึ่งอันประมวลมา คำว่า สมาหาร มาจาก สํ + อา บทหน้า + หร ธาตุ ในความนำไป ด้วยอำนาจ อา อุปสัคสังหารธาตุ แปลว่า นำมา + ณ ปัจจัย สระอยู่หลัง แปลงนิคคหิตเป็น ม ด้วยอำนาจ ณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ได้รูปเป็น สมาหาร แปลว่า การประมวลมา,การนำมาพร้อม เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า สมาหรณํ = สมาหาโร การประมวลมา, การนำมาพร้อม ชื่อว่า สมาหาโรๆ การประมวลมา,การนำมาพร้อม