สยน

ว. (ที่) เป็นที่นอน แจกเหมือน กุล เช่น ทุ.เอก. สยนํ (ฐานํ) สู่ที่เป็นที่นอน คำว่า สยน มาจาก สี ธาตุ ในความนอน + ยุ ปัจจัย รัสสะ อี ที่ สี ธาตุ เป็น อิ แปลง อิ เป็น เอ แล้วแปลง เอ เป็น อย แปลง ยุ เป็น อน ได้รูปเป็น สยน แปลว่า เป็นที่นอน เป็นกัตตุรูป อธิกรณสาธนะ วิ.ว่า สยติ เอตฺถาติ สยนํ (ฐานํ) เขา ย่อมนอน ในที่นั่น เหตุนั้น ที่นั่น ชื่อว่า สยนํๆ เป็นที่นอน