สรภาณ

น.,นปุ. การกล่าวด้วยเสียง แจกเหมือน กุล เช่น ทุ.เอก. สรภาณํ ซึ่งการกล่าวด้วยเสียง เป็นตติยาตัปปุริสสมาส วิ.ว่า สเรน ภาณํ = สรภาณํ คำว่า ภาณ ในคำว่า สรภาณํ มาจาก ภณ ธาตุ ในความกล่าว + ณ ปัจจัย ด้วยอำนาจ ณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ได้รูปเป็น ภาณ แปลว่า การกล่าว เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า ภณนํ = ภาณํ การกล่าว ชื่อว่า ภาณํๆ การกล่าว