สหายกพฺราหฺมณ

น.,ปุ. พราหมณ์ผู้เป็นสหาย แจกเหมือน ปุริส เช่น ทุ.เอก. สหายกพฺราหฺมณํ ซึ่งพราหมณ์ผู้เป็นสหาย เป็นวิเสสนบุพพบท กัมมธารยสมาส วิ.ว่า สหายโก พฺราหฺมโณ = สหายกพฺราหฺมโณ