สาตติก

ว. ผู้มีความเพียรเป็นไปติดต่อ มาจาก สตต ศัพท์ + ณิก ปัจจัย ในตรตฺยาทิตัทธิต ใช้ แทน ปวตฺตติ ด้วยอำนาจ ณิก ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นศัพท์เป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ อิก ได้รูปเป็น สาตติก เป็นฉัฏฐีตุลยาธิกรณพหุพพิหิสมาส มี ณิก ปัจจัย ในตรตฺยาทิตัทธิต เป็นภายใน มีวิเคราะห์ตามลำดับ ดังนี้ ณิก.ตรตฺยา.วิ. สตตํ ปวตฺตตีติ สาตติกํ (วิริยํ) ฉ.ตุล.วิ. สาตติกํ วิริยํ เยสํ เต สาตติกา (ปณฺฑิตา) ความเพียร ของบัณฑิต ท. เหล่าใด เป็นไปติดต่อ บัณฑิต ท. เหล่านั้น ชื่อว่า สาตติกาๆ ผู้มีความเพียรเป็นไป ติดต่อ [บทสมาสลบศัพท์หลัง คือ วิริยา เหลือ เพียงศัพท์หน้า คือ สาตติกา : ในธรรมบทภาค ๒ เรื่องพระนางสามาวดี หน้า ๖๕ ในแก้อรรถ แก้เป็น สาตติกาติ… สตตํ ปวตฺตกายิกเจตสิก- วิริยา = บทว่า สาตติกา ความว่า ผู้มีความเพียรทางกายและทางจิตที่เป็นไปติดต่อ]