สายมาส

ว.,ปุ. (อาหาร) อันบุคคลพึงกินในเวลาเย็น แจกเหมือน ปุริส เช่น ทุ.เอก. สายมาสํ (อาหารํ) ซึ่งอาหารอันบุคคลพึงกินในเวลาเย็น คำว่า สายมาส มาจาก สายํ บทหน้า + อส ธาตุ ใน ความกิน, ความบริโภค + ณ ปัจจัย สระอยู่หลัง แปลงนิคคหิตเป็น ม ด้วยอำนาจ ณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ลบ ณ ได้รูปเป็น สายมาส แปลว่า อันบุคคลพึงกิน (บริโภค) ในเวลาเย็น เป็นกัมมรูป กัมมสาธนะ วิ.ว่า สายํ อสิตพฺโพติ สายมาโส (อาหาโร)