สาราณีย

ว. อันเป็นที่ตั้งแห่งการยังกันและกันให้ระลึก อิต. แจกเหมือน กญฺญา เช่น ทุ.เอก. สาราณียํ (กถํ) ซึ่งวาจาเป็นเครื่องกล่าว อันเป็นที่ตั้งแห่งการยังกันและกันให้ระลึก คำว่า สาราณีย ลง อีย ปัจจัย ในฐานตัทธิต วิ.ว่า สาราณสฺส ฐานา = สาราณียา (กถา) คำว่า สาราณ มาจาก สร ธาตุ ในความระลึก + เณ ปัจจัยในเหตุกัตตุวาจก + ยุ ปัจจัย ด้วยอำนาจ เณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ เอ แปลง ยุ เป็น อณ เป็น สาเร + อณ ลบสระหน้าคือ เอ ที่ เร ทีฆะสระหลังคือ อ ที่ อณ เป็น อา ได้รูปเป็น สาราณ แปลว่า การให้ระลึก เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า สาราณํ = สาราณํ