สาหสิก

ว. อันเป็นไปด้วยความผลุนผลัน นปุ. แจกเหมือน กุล เช่น ป.เอก. สาหสิกํ (กมฺมํ) อ. กรรม อันเป็นไปด้วยความผลุนผลัน คำว่า สาหสิก มาจาก สหส ศัพท์ = ความผลุนผลัน + ณิก ปัจจัย ในตรตฺยาทิตัทธิต ใช้แทน วตฺตติ ด้วยอำนาจ ณิก ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นศัพท์เป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ อิก ได้รูปเป็น สาหสิก แปลว่า อันเป็นไปด้วยความผลุนผลัน วิ.ว่า สหเสน วตฺตตีติ สาหสิกํ (กมฺมํ)