สุขาวห

ว. อันนำมาซึ่งความสุข นปุ. แจกเหมือน กุล เช่น ป.เอก. สุขาวหํ (จิตฺตํ) อ. จิต อันนำมาซึ่งความสุข เป็นทุติยาตัปปุริสสมาส วิ.ว่า สุขํ อาวหํ = สุขาวหํ (จิตฺตํ) คำว่า สุขาวห มาจาก สุข + อา บทหน้า + วห ธาตุ ในความนำไป ด้วยอำนาจ อา อุปสัคสังหารธาตุ แปลว่า นำมา + อ ปัจจัย ได้รูปเป็น สุขาวห แปลว่า อัน (ผู้) นำมาซึ่งความุข เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า สุขํ อาวหตีติ สุขาวหํ (จิตฺตํ)