สุพฺพต

ว. ผู้มีวัตรอันงาม ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ป.เอก. สุพฺพโต (ปุคฺคโล) อ. บุคคล ผู้มีวัตรอันงาม เป็นฉัฏฐีตุลยาธิกรณพหุพพิหิสมาส วิ.ว่า สุนฺทรํ วตํ ยสฺส โส สุพฺพโต (ปุคฺคโล) [บทสมาส ย่อบทวิเสสนะ เหลือไว้แต่อักษรตัวหน้า] วัตร ของภิกษุใด งาม ภิกษุนั้น ชื่อว่าผู้มีวัตรอันงาม คำว่า สุพฺพโต มาจาก สุ ย่อมาจาก สุนฺทร บทหน้า + วต = วัตร นปุ. + สิ ปฐมาวิภัตติ [สุ + วต + สิ] แปลง ว แห่ง วต เป็น พ ซ้อน พฺ หน้า พ เป็น สุพฺพต + สิ แปลง อ กับ สิ เป็น โอ สำเร็จรูปเป็น สุพฺพโต