เสข

๒ ว. ผู้ต้องศึกษา ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ป.เอก. เสโข (ปุคฺคโล) อ. บุคคล ผู้ต้องศึกษา คำว่า เสข หรือ เสกฺข มาจาก สิกฺข ธาตุ ในความศึกษา + ณ ปัจจัย วิการ อิ เป็น เอ ลบ ณ ได้รูปเป็น เสโข หรือ เสกฺโข แปลว่า ผู้ต้องศึกษา, ผู้ศึกษา เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า สิกฺขตีติ เสโข วา เสกฺโข วา [คำว่า เสข มาจาก สิกฺข + ณ ปัจจัย วิการ อิ เป็น เอ ลบ กฺ และลบ ณ ทิ้ง ได้รูปเป็น เสข]