โกหญฺญ

น.,นปุ. ความเป็นแห่งบุคคลผู้หลอกลวง แจกเหมือน กุล เช่น ต.เอก. โกหญฺเญน ด้วย ความเป็นแห่งบุคคลผู้หลอกลวง มาจาก กุหก ศัพท์ ลง ณฺย ปัจจัย ในภาวตัทธิต ด้วยอำนาจ ณฺย ปัจจัย พฤทธิ อุ ต้นธาตุ เป็น โอ ลบ ณฺ เหลือไว้ แต่ ย เป็น โกหก + ย แปลง ก กับ ย เป็น ญฺญ ได้รูปเป็น โกหญฺญ แปลว่า ความเป็นแห่งบุคคล ผู้หลอกลวง วิ.ว่า กุหกสฺส ภาโว = โกหญฺญํ