หน้าศัพท์เฉพาะ
มีในก่อน
มีในก่อน
ปุราเณ ภวํ = โปราณกํ (วจนํ)
แนะนำให้กดต่อ
คัดจากหมวดตัวอักษรเดียวกัน เพื่อไล่อ่านต่อได้ทันที
บัณฑิตผู้มีในกาลก่อน
เก่า, โบราณ
อำมาตย์ผู้กระทำซึ่งการวินิจฉัยผู้มีในก่อน
(กาล) มีในก่อน
อันเป็นของเก่าเป็น
อันเป็นของมีอยู่แห่งปุถุชน
อาจารย์ผู้มีในกาลก่อน ท.
อัน...โบยอยู่, อัน...เซาะอยู่
เรื่องแห่งพระเถระชื่อว่าโปริละ
อัน…โบยอยู่