เป็นหมันเพราะกรรมอะไร

หลวงพ่อตอบปัญหา

 

 

โดย พระภาวนาวิริยคุณ (เผด็จ ทัตตชีโว)

เรียบเรียงจากรายการหลวงพ่อตอบปัญหา ทาง DMC

 

Q1: เป็นหมันเพราะกรรมอะไร?

Q2: บาปอยู่กับคนทำกรรมอยู่กับคนกินใช่หรือไม่?

 

คำถาม: แต่งงานมาหลายปีแล้ว อยากมีลูกสักคนแต่ก็ไม่มี หมอบอกว่า ดิฉันเป็นหมัน นี่เวรกรรมอะไรคะ?

 

คำตอบ: มีโยมบางคนมาปรารภว่า ตัวเองเป็นหมัน ไม่มีลูก อยากจะมีแต่ว่าไม่มีลูกสักที ให้ทางด้านการแพทย์ช่วยยังไงๆ ก็ไม่มีลูก เขาก็มาถามว่าเป็นเพราะเวรกรรมอะไร เหมมือนที่คุณโยมมาถามนี่แหละ เรื่องนี้ในทางธรรมเราก็ตรวจเช็คตามวิธีของเรากันมากเลย

 

บางคนเป็นหมันเพราะในอดีตได้อธิษฐานขอให้ไม่มีลูกเอาไว้

 

        เรื่องนี้ก็พบว่าในบางคนเป็นหมัน เพราะว่าภพในอดีตได้อธิษฐานขอไม่มีลูกเอาไว้ คือแกมีลูกเกเร อบรมยังไงๆ ก็ไม่ดีขึ้น แกเลยอธิษฐานทุกครั้งที่ทำบุญว่า เกิดกี่ชาติๆ อย่าต้องมีลูกเลย ไม่เอาแล้ว เข็ดแล้ว พอมาชาตินี้ก็เลยเป็นหมัน นี่มา ด้วยแรงอธิษฐาน ก็เป็นพวกหนึ่ง

 

        อีกพวกหนึ่งมา ด้วยแรงบาป เช่น ตัวเองในอดีตชาติเป็นนักตอนสัตว์ ตอนหมู ตอนวัว ตอนควาย ตอนเป็น ตอนไก่มามาก เจตนามันคุ้นเคยจะให้เป็นหมัน ไม่ให้สัตว์มีลูก พอเกิดมาในชาตินี้ตัวเองก็เลยเป็นหมัน

 

บางคนเป็นหมันเพราะในอดีตได้ทำกรรมตอนสัตว์เอาไว้

 

        อาการเป็นหมันของคนสองคนที่เป็นหมันเพราะอธิษฐานมา กับที่เป็นหมันเพราะไปตอนสัตว์มานี้ต่างกันอย่างไร ?

 

        คนเป็นหมันเพราะอธิษฐาน เป็นหมันชนิดที่เขาไม่ได้เกิดความกระทบกระเทือนอะไร พอเกิดมาก็เป็นหมันเลย ส่วนที่ เป็นหมันเพราะไปตอนสัตว์มานั้น ชาตินี้เป็นหมันเพราะเกิดอุบัติเหตุโน่นๆ นี่ๆ แล้วกระทบกระเทือนถึงอวัยวะเพศ ทำให้เป็นหมัน มันต่างกันอย่างนี้นะ

 

คำถาม: มีคำกล่าวว่า “บาปอยู่กับคนทำ กรรมอยู่กับคนกิน” ถ้าคนไม่กินเนื้อสัตว์ เขาก็ไม่ต้องฆ่าสัตว์ ขอทราบว่าจริงๆ ตัวบาปตัวกรรมจะอยู่กับใครครับ ?

 

คำตอบ: ถามอย่างนี้ลองฟังนิทาน สักเรื่องหนึ่งก่อนดีไหม

 

        มีแร้งตัวหนึ่งบินมาเห็นซากสุนัขตายอยู่ก็ลงไปกิน กินอิ่มแล้วก็บินไป ถามว่าแร้งบาปไหม ไม่บาป ทำไมไม่บาป ไม่บาปเพราะไม่ได้ฆ่า สุนัขมันตายเอง อีกาตัวหนึ่งบินมา หิวแทบตาย อยากกินเนื้อสุนัขที่มันพบ ๒ ตัวข้างทาง เลยยั่วยุให้สุนัข ๒ ตัวนั้นกัดกัน คิดว่าจะรอให้มันกัดกันจนตาย เมื่อตายแล้ว มันถึงจะกิน ถามว่าอีกาบาปไหม บาป ทำไมบาป บาปเพราะยุให้สุนัขกัดกัน ถือว่ามีส่วนในการฆ่า

 

แร้งกินซากศพ

 

        เอาละ..สมมุติว่าเราเป็นพ่อครัว พรุ่งนี้ที่บ้านเราจะมีงานต้องการเนื้อวัวสัก ๕๐ กิโลมาแกงเลี้ยงกัน ตกเย็นเราก็เอาค่ามัดจำไปให้ร้านขายเนื้อแล้วสั่งว่า “ไอ้ตี๋ พรุ่งนี้เอาเนื้อวัว ๕๐ กิโลนะ”

 

        เช้าขึ้นมาไอ้ตี๋ก็เอาเนื้อวัวมาให้ ๕๐ กิโล นี่เราเป็นประเภทอีแร้งหรืออีกา ใช่..อีกา นั่นละสั่งฆ่าชัดเลย แต่ถ้าพรุ่งนี้จะมีงาน พอรุ่งขึ้นเราก็ไปตลาดแต่เช้าเลย มีอะไรก็ซื้อกันมา มีเนื้อ มีปลา มีหมู มีกุ้ง มีอะไรๆ ที่เขาทำเรียบร้อยแล้ว มันตายแล้ว ซื้อมา ๕๐ กิโล แล้วก็มาทำเป็นกับข้าวเลี้ยงกัน อย่างนี้เราเป็นประเภทไหน ? เป็นอีแร้ง ไม่บาป เพราะฉะนั้นเราทำตัวเป็นอีแร้งดีกว่านะ

 

        คนส่วนมากคิดกันอย่างนี้ว่า เพราะเรากิน เขาจึงฆ่า ถามว่าถ้าเราไม่กิน เขาจะฆ่าไหม ฆ่าหรือไม่ฆ่า ส่วนมากจะตอบว่า ถ้าเราไม่กินเสียอย่างเดียว เขาคงไม่ฆ่าหรอก ก็เลยต้องถามเขากลับไปว่า ถามจริงๆ เถอะ เมืองไทยนี่กินเนื้อคนกันไหม? ไม่กิน แล้วคนฆ่ากันไหม? ฆ่าหรือไม่ฆ่า ก็ยังฆ่ากันอยู่ เรากินหรือไม่กินมันก็ฆ่า

 

        ถามว่าทำไม ก็มันจองเวรกันข้ามชาติมา งูเห่ากับพังพอนเพิ่งเจอกัน มันยังกัดกันเลย ห้ามไม่ได้หรอก ถ้ามันจะฆ่ากันก็เรื่องของมันนะ เราไม่บาป เพราะว่ามันจองเวรกันอยู่ ถึงไม่กิน มันก็ฆ่า

 

        ถามว่าคนกินแมลงสาบไหม ไม่กิน ถามว่าฆ่ามันไหม ฆ่า ฆ่าเพราะมันยังจองเวรกัน ห้ามมันไม่เชื่อหรอก หรือจิ้งจกนี่กินกันบ้างไหม ไม่กิน ฆ่ามันไหม ฆ่าเหมือนกัน ทำไมละ เพราะมันยังจองเวรกันอยู่ ห้ามมันไม่ได้หรอกนะ เพราะกรรมมันบีบคั้นให้ฆ่ากัน

 

        ห้ามเขาไม่ได้ก็ช่างเขา เราอย่าไปฆ่าเสียเองก็แล้วกัน จบเอาง่ายๆ อย่างนี้ เนื้อสัตว์ที่เราไม่ได้มีส่วนในการฆ่า ไม่ได้สั่งฆ่า ใครฆ่ามาก็ไม่รู้ เมื่อมันตายแล้ว เราจะกินก็กินได้ ไม่บาปหรอกนะ