ทำบุญทำกรรมอะไรมาถึงได้เกิดมาเป็นฝาแฝดกัน

หลวงพ่อตอบปัญหา

 

 

โดย พระภาวนาวิริยคุณ (เผด็จ ทัตตชีโว)

เรียบเรียงจากรายการหลวงพ่อตอบปัญหา ทาง DMC

 

Q1: ทำบุญทำกรรมอะไรมาถึงได้เกิดมาเป็นฝาแฝดกัน?

Q2: ในทางพระพุทธศาสนาได้อธิบายเรื่องพันธุกรรมไว้หรือไม่อย่างไร?

 

คำถาม: ทำบุญหรือกรรมอะไรคะ ถึงได้เกิดมาเป็นฝาแฝดกัน?

 

คำตอบ: เด็กฝาแฝดส่วนมากเขาอธิษฐานร่วมกันมา เช่น คนที่ถูกคอกัน นิสัยต้องกัน ถึงเวลาทำบุญทำทานเขาก็ทำร่วมกัน แล้วเขาก็อธิษฐานผูกพันกันไว้ เช่น อธิษฐานว่า เราสองคนเกิดกี่ภพกี่ชาติขอให้ได้เกิดเป็นพี่เป็นน้องกันตลอดไปนะ ใจเขาตั้งอยู่อย่างนั้น พอถึงเวลามาเกิด เขาก็จะมาเกิดเป็นลูกแฝด ในเวลาเดียวกันพ่อแม่ก็ต้องมีกรรมชนิดเดียวกัน เช่น แหม..อยากมีลูกให้มันจุใจ มีลูกทีให้คุ้มไปเลย หรือ ไหนๆ ก็ท้องแล้วคลอดทีเดียวให้คุ้ม ดีเหมือนกันได้ทีละ ๒ คน บางคนได้ทีละ ๔ คน ที่มากที่สุดในโลกก็ตั้งเท่าไรนะ ๗ หรือ ๘ คนแน่ะ ได้ข่าวว่าเคยมีเหมือนกัน ก็คงจะตั้งจิตอธิษฐานกันมา นี่ก็พวกหนึ่ง

 

ฝาแฝดส่วนมากเขามักอธิษฐานร่วมกันมา

 

        บางพวกมาด้วยแรงกรรมแรงบาปก็มี เช่น ฝาแฝดอินจันนายอินกับนายจัน นายอินกับนายจัน ฝาแฝดสยามที่ปรากฏในประวัติศาสตร์สมัย ร.๔ คู่นี้เกิดมาแล้วก็แฝดตัวติดกันมาเลย พอถึงเวลาเป็นหนุ่มเข้า ตอนนั้นจำได้ว่าชาวอเมริกันเขาเอาไปอยู่เมริกา อยู่ที่นั่นต่างคนต่างก็มีเมียเป็นแหม่มนะ มีเมียคนละคน ทั้งๆ ที่ติดกันอยู่อย่างนั้นแหละ พิลึกๆ อยู่หรอก แล้วพอถึงเวลาจะตาย พอนายอินตายไม่ถึงชั่วโมง นายจันก็ตายตาม ตายทั้งคู่ นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาในประวัติศาสตร์ชาติไทย

 

        ถามว่าเขามีกรรมอะไรจึงต้องเป็นอย่างนั้น ตอบว่าเคยตรวจสอบกันในสมาธิ(Meditation)ตั้งแต่สมัยหลวงพ่อวัดปากน้ำยังมีชีวิตอยู่ ก็พบว่านายอินกับนายจัน ภพในอดีตแกเป็นเศรษฐี แต่ว่าเป็นเศรษฐีประเภทผีเข้าผีออก ทำบุญไหม ทำบ่อย แต่ว่าเวลาโกรธขึ้นมา ชอบทำพิสดาร สมัยโน้นมีข้าทาส บ่าวไพร่เอาไว้ใช้งาน ถึงเวลาพวกข้าทาสบ่าวไพร่ที่ใช้งานทำความผิด แกจะลงโทษ ทรมานเขา แต่พิสดารไปหน่อย คือล่ามโซ่ตีตรวนชนิดตีคู่เลย ให้มันติดกันไปอย่างนั้นแหละ บางทีก็ให้สวมขื่อคา

 

ฝาแฝดอินจัน

 

        รู้จักขื่อคาไหม? ขื่อคาเขาทำด้วยไม้ มีช่องเอาไว้สวมคอ แล้วเขาผ่าซีก พอสวมเข้าไปแล้วก็เอาน็อตจับเข้าไว้ ไปไหนก็มีไม้ติดคอต๊อกแต๊กๆ ไป แกะไม่ออก เขาเรียกว่าใส่ขื่อคาลงโทษ ขื่อคาบางอันหนักข้อเข้าไปอีก เจาะรูให้เอามือสองข้างตรึงเอาไว้อีกด้วย ไปไหนก็เหมือนถูกมัดไปทั้งอย่างนี้ ลำพังขื่อคาเฉพาะตัวก็แย่อยู่แล้ว แต่นายอินกับนายจันแกร้ายขนาดหนัก แกใช้ขื่อคาคู่กับทาสที่ทำผิด

 

        เพราะฉะนั้น ถ้าลูกน้องของแกทำผิดละก็ แกจะรีบหาคู่คนผิดมาให้ทีเดียว จับเอาหัวสอดเข้าไปในรู แล้วทาสคู่นั้นก็ต้องไปด้วยกัน กินก็กินด้วยกัน นอนก็นอนด้วยกัน ถ่ายด้วยกัน ทรมานมันทั้งคู่ไป มันจะได้เข็ด แกคิดของแกอย่างนี้ ด้วยกรรมอันนั้น ถึงคราวแกตายไป แกไปตกนรกแทบแย่ ยังไม่พอ เศษกรรมส่งให้แกมาเจอคู่ที่ชอบทรมานคนแบบพิสดารเหมือนกัน ก็เลยได้เป็นฝาแฝดติดกัน นี่มันมาอย่างนี้

 

        เพราะฉะนั้นใครมีความคิดอุตริอย่างนายอินนายจันก็เลิกเสียนะ ทุกอย่างมีต้นเหตุ มีความเป็นมาทั้งนั้น ค่อยๆ ฝึกสมาธิไปพอเข้าถึงธรรมภายในตัวแล้ว ก็จะเห็นเหตุชัดเลย อย่าขี้เกียจฝึกนะ

 

คำถาม: โบราณว่าเวลาเลือกคู่ครองให้ลูก มักจะสืบว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใครสืบไปถึงปู่ ย่า ตา ยาย เหมือนจะคัดพันธุ์กันทีเดียวความรู้ในพระพุทธศาสนา อธิบายเรื่องพันธุกรรมไว้หรือเปล่าครับ?

 

คำตอบ: ในพระพุทธศาสนาอธิบายการเกิดของมนุษย์ไว้ว่า ขณะที่กายละเอียดยังแสวงหาที่เกิดอยู่นั้น สติสัมปชัญญะของกายละเอียดก็มีอยู่พอสมควร รู้ว่าพ่อแม่คนไหนที่มีบุญบาปใกล้เคียงกับตน ก็จะเลือกมาเกิดกับพ่อแม่คนนั้น เป็นอันว่าความรู้ในพระพุทธศาสนานั้นได้ครอบคลุมมาถึงเรื่องพันธุกรรมด้วย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า “กรรมเป็นเครื่องจำแนกสัตว์โลก จำแนกเผ่าพันธุ์"

 

        คำว่า “พันธุกรรม” นั้น ที่จริงแล้วมีความหมายลึกซึ้งกว่าที่เราเข้าใจกันนัก พันธุกรรมก็คือกรรมที่เราทำเอาไว้ มาทำหน้าที่เป็นเครื่องจำแนกวงศาคณาญาติให้เรา ในส่วนละเอียดจำแนกโดยการเกิดมาเป็นลูกเต้าเผ่าพันธุ์กัน ในส่วนหยาบจำแนกโดยการคบหาสมาคมกัน 

 

กรรมเป็นเครื่องจำแนกสัตว์โลกจำแนกเผ่าพันธุ์

 

        ยกตัวอย่างง่ายๆ ในส่วนหยาบหรือในทางโลก พวกชอบกินเหล้า จะไม่ไปกับพวกกินเบียร์ พวกกินเบียร์จะคบหากับพวกชอบกินเบียร์ด้วยกัน จะไม่ไปกับพวกเล่นไพ่ พวกเล่นไพ่ยังแยกย่อยไปอีก พวกเล่นไพ่รัมมี่แยกไปพวกหนึ่ง พวกเล่นไพ่นกกระจอกก็แยกไปอีกพวกหนึ่ง พวกชอบเที่ยวบาร์ไปพวกหนึ่ง พวกลงอ่างก็ไปอีกพวกหนึ่งไม่ไปด้วยกัน

 

        กรรมเป็นเครื่องจำแนกสัตว์โลกอย่างนี้แหละ พวกนี้อย่างไรเสีย ก็ไม่ไปกับพวกชอบทำบุญตักบาตร แม้พวกชอบทำบุญเองก็ยังแยกออกไปอีก พวกหนึ่งจะไปวัดทำบุญเฉยๆ ไม่มีการรักษาศีล อีกพวกหนึ่งทำบุญด้วยรักษาศีลด้วย พวกทำบุญด้วยรักษาศีลด้วยก็จะไม่ไปด้วยกันกับพวกทำบุญด้วย รักษาศีลด้วย แล้วฝึกสมาธิด้วย ไม่ไปด้วยกันหรอก ไปคนละทางคนละวัด เพราะฉะนั้นการแสวงหาพระอาจารย์จึงแบ่งออกเป็นสายๆ ตามลักษะอุปนิสัย กรรมใครกรรมมัน

 

        ในส่วนละเอียด หรือในทางธรรมพวกที่สร้างบุญมาดี สร้างบุญไว้เต็มที่เมื่อสมัยมีชีวิต ละโลกไปแล้วก็ไปเป็นเทวดา นางฟ้า เวลาจะมาเกิดพวกนี้ต้องรอจนได้พ่อแม่ที่ถูกใจจริงๆ จึงจะมาเกิด ไม่อย่างนั้นไม่มาหรอก ยกเว้นว่าถ้ามีเหตุการณ์เดือดร้อนบนโลกมนุษย์ เหล่าเทวดาต้องเชิญแล้วเชิญอีก จึงจะมาเกิด ตัวอย่างเช่น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา

 

        อีกพวกหนึ่งก่อเวรเอาไว้มาก พอหมดเวรจะได้เกิดเป็นมนุษย์ ตอนมาต้องชิงมาเกิด ชิงกันจริงๆ นะ ไม่ใช่เล่นๆ ขืนวิ่งมาช้า ไม่ได้เข้าท้องคนหรอกต้องไปเข้าท้องสัตว์ เลยไม่ได้เป็นคน ขนาดกำลังบุญพอจะเกิดเป็นคนได้ แต่ถ้ากำลังบุญหย่อนกว่าคนอื่น เหมือนคนมีกำลังฝีเท้าหย่อน วิ่งชิงเขาไม่ทันหรอก ต้องไปเกิดอยู่ในท้องสัตว์เสียชาติหนึ่ง

 

        เพราะฉะนั้นตั้งใจทำความดีไปเถอะนะ ละจากโลกไปแล้วเมื่อจะต้องเกิดอีก เขาจะได้เชิญมาเกิด ถ้าพลาดพลั้งหลงไปในทางที่ชั่ว เดี๋ยวจะต้องชิงเขามาเกิดจะเสียท่าเอาง่ายๆ นี่ก็เป็นเรื่องของพันธุกรรมในส่วนละเอียดที่กล่าวไว้ในพระพุทธศาสนา

 

        คนโบราณเขาศึกษาพระพุทธศาสนาโดยการปฏิบัติ เขาจึงเชื่อมั่นในคำสอนมาก แต่บางคนอาจอธิบายถ่ายทอดไม่ได้ ลูกหลานสมัยหลังๆ จึงไม่ค่อยเชื่อ และทำนอกรีตนอกรอยกันไป