ผลการปฏิบัติธรรม
กัลยาณมิตร ดาเนียล ซูบู (โซโลมอน)
ผมชื่อ ดาเนียล ซูบู บ้านของผมอยู่ใกล้ๆ กับบริษัทฯของเปเล่ เมื่อตอนแรกผมได้ยินว่ามีคนมาขอใช้ที่ที่บ้านนั่งสมาธิ ผมรู้สึกยินดีและ Surprise มาก และยิ่งทราบว่า เปเล่เพื่อนที่แสนดีของผมจะมาด้วย ผมก็ยิ่งยินดีมากๆ ผมเห็นชาวโซโลมอนมีความสุขจากการนั่งสมาธิที่บ้านผม ผมก็พลอยมีความสุขไปด้วย ซึ่งครอบครัวผมก็ดีใจที่เห็นมีคนมานั่งสมาธิที่บ้าน

ผู้มอบสถานที่ของตนให้เป็นสถานที่นั่งฝึกสมาธิหรือ Buddha Hall ให้กับชาวโซโลมอน
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้รู้จักศาสนาพุทธ และเจอชาวพุทธเป็นคนแรก ผมได้คอยสังเกตว่า คนที่มานั่งสมาธิแล้วเป็นอย่างไร ผมดูพวกเขามีความสุขและสนุกกับการนั่งสมาธิ จนวันหนึ่ง เปเล่ได้แนะนำผมเกี่ยวกับการนั่งสมาธิ ผมได้นั่งสมาธิเป็นครั้งแรกในชีวิต เป็นเวลา 10นาที ผมรู้สึกผ่อนคลายและรู้สึกดีมาก ทำให้ผมต้องการจะนั่งสมาธิอีก ผมจึงตัดสินใจว่าจะไม่ยอมให้ใครมาใช้สถานที่ของผมทำอย่างอื่น ผมให้สถานที่นี่มีเพื่อการนั่งสมาธิเท่านั้น

แม้สถานที่ของผมอาจจะเล็กไปหน่อย แต่ก็น่าจะนั่งได้สัก 50คน ผมอยากเห็นคนมานั่งสมาธิมากๆจังเลยครับ ผมได้บอกเพื่อนๆให้รู้จักกับการนั่งสมาธิแล้วด้วย ถ้าวันหนึ่งบ้านของผมเล็กไป เพราะมีคนมาเยอะขึ้น ผมก็จะช่วยหาสถานที่ใหม่ที่ใหญ่ขึ้น เพื่อเป็นสถานที่ถาวร และผมก็จะไปนั่งสมาธิ ณ ที่ใหม่นั้นด้วย

ชาวโซโลมอนมาร่วมกันนั่งสมาธิ
วันหนึ่งเปเล่ ได้เอาภาพถ่ายที่มีคนมารวมกันเยอะๆ ที่วัดพระธรรมกาย มาให้ชาวโซโลมอนได้ดูกัน ผมเห็นก็ตื่นเต้นและอยากรู้มากว่า "ที่นี่ทำได้อย่างไรจึงสามารถนำคนมารวมกันมานั่งสมาธิเยอะๆได้ ที่นี้มีหลักการทำงานอย่างไร คนจึงมาได้เยอะ" แม้แต่ตอนนั้นผมก็ยังไม่รู้ว่า สถานที่ที่รวมคนในศาสนาพุทธเรียกว่า "วัด"

ผมเห็นภาพ พระมหาธรรมกายเจดีย์ จึงเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมได้เห็นพระพุทธรูป ทำให้ผมก็อยากให้มีพระพุทธรูปมาอยู่ที่ Buddha Hall ที่นี่ด้วย เปเล่ได้บอกเกี่ยวกับกฎระเบียบของการเป็นชาวพุทธ ตอนนี้ผมจำข้อปฏิบัติเหล่านั้นได้แล้วด้วยครับ ผมว่าเป็นสิ่งที่ง่ายมาก เพราะผมไม่เคยขโมย ไม่เคยโกหก ไม่เคยดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่ และผมมีภรรยาหนึ่งคนและผมก็รักเธอ ไม่คิดไปรักภรรยาคนอื่น ที่ยากที่สุดก็คงจะเป็นการฆ่าสัตว์ เพราะว่าผมฆ่าไก่ หมู วัว เพื่อกิน แต่ตอนนี้ผมคงไปซื้อในตลาดเอา

บรรยากาศของการนั่งสมาธิ ณ Buddha Hall













