ระยะเวลาของการครองชีวิตในเพศสมณะที่ค่อยๆ
ลดลงไปทุกวันอย่างน่าใจหาย ทำให้กองพล 7000 ตำบล หน่วยประจำการที่ 2 หรือ แล็มป์ 2
(คือ
ในการอบรมจะแบ่งไซด์การอบรมเป็น 6 ไซด์หรือ 6 แล็มป์รอบสภา มี แล็มป์ 2,3,4,6,7,8
แต่ละแล็มป์มีพระที่เข้ารับการอบรมจำนวนไม่ต่ำกว่า 1,500 รูป) ได้เกิดการรวมตัวกัน
และคิดหากุศโลบายที่จะทำให้ 8 วันที่เหลืออยู่ เป็น 8 วันที่ทรงคุณค่าตลอดชีวิต
เริ่มต้นจาก การจัดปฏิบัติธรรมนอกรอบ
โดยแกนนำสว่างของรุ่นกองพล 7000 ตำบล พระสุพัฒน์ รัตนวงฺโส (หลวงพี่เพชรน้อย) ได้ขออนุญาตพระพี่เลี้ยง
ในการมีชั่วโมงหยุดนิ่งเพิ่มมากขึ้น โดยจัดโซนพื้นที่สำหรับผู้มีใจสมัครและรักในการปฏิบัติธรรม
ได้มีโอกาสมานั่งสมาธิหลังจบรายการอนุบาลฝันในฝัน
จะได้เป็นช่วงเวลาทบทวนบุญก่อนจำวัด
และทุกคนก็มีความตั้งใจอยากเป็นพระแท้ทั้งภายนอกและภายใน
พระสุพัฒน์ รัตนวงฺโส แกนนำสว่าง ประจำหน่วยแล็มป์ 2
กองพลแล็มป์ 2 รวมใจปฏิบัติธรรมกลั่นใจใส ก่อนจำวัด
เมื่อใจใส อะไรๆ
ก็ดีไปหมด กิจกรรมมุทิตาพระพี่เลี้ยง
จึงเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ จากความตั้งใจของกองพล 7000 ตำบล แล็มป์ 2 ที่เล็งเห็นว่า
การอบรมครั้งนี้ เรามีกันหมู่มาก ผู้ที่ต้องเสียสละและเหนื่อยมากที่สุดก็คือ
พระอาจารย์และพระพี่เลี้ยง แกนนำสว่างพร้อมด้วยสมาชิกแล็มป์ 2 ทุกคน จึงขออนุญาตจัดกิจกรรมปวารณาต่อพระอาจารย์และพระพี่เลี้ยงว่า
กองพลทุกรูปพร้อมเป็นศิษย์ที่ดี อยู่ในโอวาทของพระพี่ชาย และขอกราบขอบพระคุณในความเมตตาเสียสละของพระพี่ชายทุกรูป
กิจกรรมครั้งนี้ ก่อให้เกิดความเป็นทีมที่กลมเกลียวเหนียวแน่นมากขึ้น เพราะทุกคนต่างช่วยกันประคับประคอง
ช่วยเหลือดูแลซึ่งกันและกัน
กองพลแล็มป์ 2 พร้อมใจปวารณาและกราบขอบพระคุณ
พระอาจารย์และพระพี่เลี้ยง
พระอาจารย์และพระพี่เลี้ยง
และเมื่อทุกคนรวมใจเป็นหนึ่งและซาบซึ้งว่า
การที่เราก้าวเข้ามาเป็นพระในครั้งนี้ สิ่งที่อยากสั่งสมมากที่สุดคือความดีและบุญกุศล
และบุญใหญ่สุดในช่วงที่เรายังเป็นบรรพชิตอยู่ คือบุญกฐินครบรอบ 100 ปี
คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง กองพล 7000 ตำบล แล็มป์ 2
จึงร่วมกันตั้งกองกฐินรวมใจกองพลขึ้น 1 กอง และแล็มป์ 2
ขอฝากข้อความถึงแล็มป์อื่นๆ อีก 5 แล็มป์ว่า แล็มป์ 2 ตั้งกองกฐินแล้ว แล็มป์อื่นๆ
ตั้งกองหรือยัง?
ในความหลากหลายของกองพล 7000 ตำบล
ที่มาจากทั่วทุกสารทิศ ขณะนี้เราได้เจอเพชรน้ำเอกหนึ่งเดียวจากชาติญวน หรือประเทศเวียดนาม
จากผู้ที่ไม่มีศาสนา แต่บัดนี้ ท่านมีพระพุทธศาสนาเป็นที่พึ่งหนึ่งเดียวในใจ นั่นก็คือพระกว้าง เมธิโก (นามสกุลเดิมคือ เหงียนดัง) อายุ 25 ปี นักศึกษาจากประเทศเวียดนามที่เดินทางเข้ามาเรียนภาษาไทย
3 เดือน ที่จ.อุดร และในวันสุดท้ายก่อนเดินทางไปเรียนต่อที่นิวซีแลนด์ ท่านก็ได้พบกับความเปลี่ยนแปลงของชีวิต
เมื่อมีกัลยาณมิตรชักชวนให้ไปนั่งสมาธิฟังธรรมที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมบ้านเรือนธรรม
จ.อุดร ทันทีที่ได้ฟังพระอาจารย์เทศน์สอนเรื่องบุญ-บาป
ท่านก็มีความซาบซึ้งในรสพระธรรม
และมีความสนใจอยากศึกษาเรื่องราวในพระพุทธศาสนาเพิ่มมากขึ้น ในจังหวะชีวิตช่วงนั้น
มีกัลยาณมิตรชักชวนให้ไปปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์ และชวนมาช่วยงานพระศาสนา ท่านก็ตอบตกลงทันที
หลังจากนั้น 6 เดือน ท่านจึงค่อยๆ ได้เรียนรู้และซึมซับคำสอนในพระพุทธศาสนา
จากหลายสิ่งหลายอย่างที่เคยเป็นกำแพงแห่งความเข้าใจ เพราะความแตกต่างด้านภาษา
ความเชื่อและประเพณี แต่มาบัดนี้
กำแพงเหล่านั้นได้ถูกทลายจนหมดสิ้น เหลือแต่ความรักและความศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างเต็มหัวใจ
พระกว้างกล่าวว่า
อาตมาเริ่มจากไม่รู้อะไรเลย และก็ไม่เคยคิดว่าจะบวช
เพราะความเชื่อของคนเวียดนามคือ พระที่บวชแล้ว ต้องบวชตลอดชีวิต ห้ามสึก และพระก็ต้องฉันเจด้วย
อาตมาจึงไม่เคยคิดบวชเลย พอมาเริ่มศึกษาพระพุทธศาสนา เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝัน
ซึ่งเมื่อก่อนอาตมางงมาก ทำไมเรียกอนุบาลฝันในฝัน เพราะเห็นมีแต่คนอายุเยอะๆ DMC อาตมาก็ไม่รู้ว่าคืออะไร
ตอนนี้อาตมาเข้าใจและชอบฟังหลวงพ่อมาก หลวงพ่อพูดอะไรก็ชอบฟังไปหมด อยากฟังทุกวัน
อยากกราบหลวงพ่อใกล้ๆ อยากให้หลวงพ่อดูให้ว่าชาติที่แล้วอาตมาเป็นอะไร
อาตมาอยากให้ที่เวียดนามมีศูนย์ปฏิบัติธรรมของที่วัดไปเปิดบ้าง เพราะทุกวันนี้
สังคมมันค่อยๆ เสื่อมลง ยาเสพติดมากขึ้น เด็กหนีเที่ยว อาตมาอยากฝากถึงชายไทยทุกคน
ประเพณีชายไทยต้องไปบวช เพราะศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติไทยมานานแล้ว การบวช
ทำให้ได้อบรม และพบสิ่งดีๆ และจะได้เอาธรรมะมาใช้ในการดำเนินชีวิตได้
พระกว้าง เมธิโก เพชรน้ำเอกแห่งชาวญวน ประเทศเวียดนาม
