ก่อนที่สินค้าของผมจะก้าวขึ้นสู่เวทีอาเซียนได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับ เพราะหลายคนอาจจะมองว่าผมมีวันนี้ได้ เนื่องจากได้กิจการซึ่งเป็นมรดกจากคุณพ่อคุณแม่ที่ทำไว้ดีแล้ว แต่แท้จริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ครับเพราะท่านให้กิจการผมก็จริง แต่สิ่งที่แถมมาด้วย ก็คือ หนี้สินจำนวนมหาศาลถึง 200 กว่าล้านบาท
ตอนนั้นลูกมืดแปดด้านเลยค่ะ เพราะต้องรีบหาเงินมาใช้หนี้ธนาคาร ซึ่งยอดหนี้สินที่ลูกต้องจ่ายชำระรวมแล้วกว่าสี่ล้านบาท
จบปริญญาตรี แต่ทำไมยากจน มีหนี้สินมาก มีชีวิตที่ลำบาก...ความหมายของประโยคที่ว่า “หวงคือไล่ ให้คือเรียก”
หลังแต่งงานแล้ว แต่ละเดือนรายได้ไม่ต่ำกว่า 10 ล้านบาท แต่เมื่อถึงปี 2536 จะทำธุรกิจอะไรก็ล้มเหลวขาดทุนย่อยยับทุกครั้ง ต้องหาทางกู้ยืมเงินมาเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ในครอบครัว เกิดเป็นหนี้สินมากมายทั้งหนี้สินธนาคาร และหนี้เงินนอกระบบ รวมแล้วเป็นเงินกว่า 100 ล้านบาท เป็นเพราะบุญเพราะกรรมอะไร ชีวิตจึงดำดิ่งมาอยางนี้
เขาเล่าว่าไปเรียนวิศวะช่างยนต์ และได้ทุนจะไปเรียนต่อที่ประเทศญี่ปุ่น แต่ก็ต้องสละสิทธิ์ไปเพราะที่บ้านซึ่งทำธุรกิจขายยาเกิดวิกฤตใหญ่ เป็นหนี้จำนวนมากถึง 10 ล้านบาท (เมื่อเกือบ 30 ปีก่อนนะคะ) และมีเรื่องต้องขึ้นโรงขึ้นศาลกัน พี่น้องก็หนีหมดไม่มีใครรับผิดชอบ เขาจึงอาสามารับภาระหนี้สินทั้งหมดแทนพ่อ ซึ่งในตอนนั้นเขาอายุเพียง 22 ปี ลูกสงสารเขามาก
สาเหตุที่ทำให้เกิดปัญหาหนี้สิน?และแนวทางและวิธีการแก้ไข?
ช่วงแรกที่เข้าโครงการ ผมต้องโกนหัวใส่ชุดขาวถือศีล 8 หักดิบเลิกเหล้า เลิกยา เลิกอบายมุขทุกอย่าง แรก ๆ ก็มีอาการกระวนกระวายหงุดหงิด แต่พอผ่านไป ก็เริ่มอยู่ตัว ประกอบกับได้ฟังธรรมะจากพระอาจารย์ จึงได้รู้ว่าที่ผ่านมาเรามันเดิน
ในอดีตผมไม่ชอบวัด เพราะดูแต่สื่อสีดำที่ยิ่งดูยิ่งช้ำระกำใจ อีกทั้งสื่อนี้..ก็ให้ข้อมูลลบเกี่ยวกับวัดมาโดยตลอด ด้วยเหตุนี้พอ คุณนุ้ย มาชวนเข้าวัด ผมจึงยอมไปวัดแบบไม่เต็มใจ แถมเมาเหล้าเข้าวัดหลายครั้ง แต่พอมาวัดบ่อยเข้า ก็เลยเข้าใจธรรมะ เข้าใจบุญ และเห็นด้วยตัวเองว่าวัดไม่เหมือนข่าวที่เขาว่าไว้เลย
หลวงพ่อครับ พูดแล้วมันเศร้า เพราะก่อนผมเข้าวัด ธุรกิจโรงพิมพ์ติดหนี้หลายล้านบาทเลยครับ หนำซ้ำยังติดหนี้มานานเกือบ 30 ปี เรียกได้ว่า..ติดแบบมาราธอน โดยไม่มีวี่แววว่าจะหลุดหนี้ได้เลยครับ แต่ผมก็ไม่คิดจะหนี ไม่คิดจะย้าย