เรื่องราวแสดงผลของความแตกต่างในการทำบุญในพระพุทธศาสนากับการทำบุญแบบสงเคราะห์โลก...ชายคนหนึ่ง ชอบทำบุญแบบสงเคราะห์โลกแต่ไม่ชอบไหว้พระ เขามีความคิดว่า ทุกศาสนาก็สอนให้คนทำความดี ละเว้นความชั่ว ถ้าคนเรามีคุณธรรมประจำใจ มุ่งแต่ทำความดี ถึงแม้จะไม่นับถือศาสนาใดเลยก็ได้...ชายอีกคนหนึ่ง เป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญทอดกฐิน ผ้าป่า สร้างพระประธานในวัดหลายแห่ง...ชีวิตหลังความตายของชายทั้งสอง เป็นอย่างไร...
คำถาม : คนที่ต้องมาทำงานร่วมกันแสดงว่าเคยสร้างบุญร่วมกันมาใช่ไหม
ทำไมจึงรู้สึกผูกพันกับคนนอกครอบครัวมากกว่าพี่น้องคนในครอบครัวเสียอีกคะ ?
คำถาม : อยากจะบอกยายที่ใกล้ตายแล้วอย่างไรดีคะ ทำใจไม่ได้เลยท่านเลี้ยงหนูมาตั้งแต่เกิดรักและผูกพันท่านมากคะ
ครั้งเมื่อพระพุทธศาสดาเสด็จสู่แคว้นสักกะแห่งศากยวงศ์ พร้อมพระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร อัครสาวกเบื้องซ้ายและขวาและสังฆสาวกทั้งมวล พุทธกาลครั้งนั้นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จไปยังกรุงกบิลพัสดุ์นครหลวงของแคว้นสักกะ เพื่อแสดงธรรมโปรดพระเจ้าสุทโธทนะพระราชบิดา
น้องสาวคนเล็กได้เกิดเป็นลูกสาวของลูก และด้วยความผูกพันที่ต่างมีให้กันตั้งแต่ภพชาตินั้น ทำให้ชาติปัจจุบันน้องสาวของลูกจึงรักและมีความผูกพันในตัวลูกเป็นอย่างมาก
ตัวอย่างของผู้ที่รักในการสร้างบุญ...ผู้หญิงคนหนึ่ง มีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนามาก เธอสร้างบุญอย่างตลอดต่อเนื่อง แม้ว่าสุขภาพจะไม่ดี แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการสร้างบารมีของเธอแต่อย่างใด...เธอมีความผูกพันกับมหาปูชนียาจารย์อย่างมากจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต ละโลกแล้ว เธอไปไหน...และอีกตัวอย่าง ในเรื่องของความผูกพัน จะมีผลต่อชีวิตหลังความตายหรือไม่ อย่างไร...ที่นี่...มีทุกคำตอบ...
คนเป็นพ่อส่วนใหญ่มักจะวางมาดนิ่งๆเงียบๆสุขุมให้ลูกเกรงใจและเกรงขาม แต่ในใจของคนเป็นพ่อแล้วก็มีเรื่องราวความรักความผูกพันต่อลูกไม่น้อยกว่าคนเป็นแม่
คนร้ายๆ แล้วเราจะไปรักเขาได้อย่างไร
