ความรู้สึกของแม่ที่รักลูกนั้น ยากเกินกว่าจะบรรยาย การตอบแทนโดยการบวชหนึ่งพรรษานั้น ไม่มากเลยกับการทุ่มเททุกอย่างของแม่เพื่อลูก
คนญี่ปุ่นโบราณเขาบอกว่า ถ้าไม่จำเป็นจะไม่ให้มีการผ่าตัดคลอด เพราะการผ่าตัดคลอดหนึ่งครั้งจะบั่นทอนชีวิตมารดาไปถึงเจ็ดปี
อุทาหรณ์ของนักดื่ม...ชายคนหนึ่งชอบดื่มเหล้ามาก ดื่มเป็นประจำ ต่างกันแต่ว่าจะเมามากหรือเมาน้อยเท่านั้น เมื่อไม่เงินก็จะไปเอาจากที่ร้านมาก่อน ต้องให้ลูกสาวตามใช้หนี้ให้...ชีวิตหลังความตายของเขาเป็นอย่างไร...ผู้หญิงคนหนึ่ง ตอนตั้งท้องอยากกินของแปลกๆ ได้แก่ เนื้อสุนัข น้ำมันก๊าด ยาหม่อง เป็นเพราะสาเหตุใด...และผู้ที่เป็นโรคเกี่ยวกันฟัน เช่น ฟันผุ ฟันคุด รากฟันเน่า เป็นเพราะวิบากกรรมใด...ที่นี่...มีคำตอบ
คุณแม่ของลูกช่วงอยู่ในครรภ์มารดา ตอนคุณยายแพ้ท้องจะนึกอยากดื่มเลือดหมูสดๆคุณยายจึงเชือดหมูด้วยตัวเองเพื่อดื่มเลือดเดี๋ยวนั้นทันที ครั้นพอคลอดออกมา คุณแม่ก็ดิ้นและได้แต่ร้องโอดโอย มีอาการเหมือนหมูถูกเชือดไม่มีผิด
มีอยู่ภพชาติหนึ่ง ราหุลสามเณรเคยเกิดเป็นลูกนกแขกเต้า ชื่อ สุวโปดก ได้รับการเลี้ยงดูเป็นอย่างดีจากพระราชา และพระมเหสี คืนวันหนึ่ง อัครมเหสีของพระเจ้าพรหมทัต ทรงเกิดอาการแพ้ท้อง อยากเสวยผลไม้ชื่ออัพภันตระ เหล่าโหราจารย์ได้กราบทูลว่า มะม่วงอัพภันตระ มีอยู่ที่กาญจนบรรพตในป่าหิมพานต์โน่น ผู้ที่เป็นมนุษย์ไม่สามารถจะไปในที่นั้นได้
ครั้งหนึ่งพวกภิกษุฉัพพัคคีย์นั้นได้รับกิจนิมนต์จากชาวบ้าน ครั้นเมื่อไปถึงเรือนของผู้นิมนต์แล้วก็นั่งอยู่ในที่ต่ำแสดงธรรมแก่ฆราวาสซึ่งนั่งอยู่ในที่สูงกว่า ด้วยเห็นว่าพวกตนได้รับการดูแลอย่างดีจากเจ้าของบ้าน ภิกษุรูปหนึ่งเห็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมนั้น จึงนำความไปกราบทูลพระพุทธองค์ทรงทราบ
ครั้งนั้นผมจึงเป็นสามเณรที่เด็กที่สุดในโครงการ สาเหตุที่ทำให้ผมอยากบวชเพราะ ผมอยากนั่งบนมหาธรรมกายเจดีย์ เพราะผมคิดว่า แค่เท้าของผมได้เหยียบขึ้นไปบนเจดีย์ก็ถือว่าเป็นบุญสุดคุ้มแล้วครับ วันนั้นเป็นวันที่ผมจำได้ไม่ลืมจนทุกวันนี้ เพราะเป็นวันที่ผมนั่งสมาธิดีมากๆ ผมได้เห็นองค์พระขนาดใหญ่มากๆๆแบบไม่เคยเห็นมาก่อนเลยครับ
ความเสวยอารมณ์เกิดขึ้นเพราะมโนสัมผัสเป็นปัจจัย เช่นเป็นสุขก็ดี เป็นทุกข์ก็ดี ไม่ใช่ทุกข์ไม่ใช่สุขก็ดี เมื่อเบื่อหน่ายในความเสวยอารมณ์นั้น ย่อมคลายความกำหนัด เมื่อคลายความกำหนัด จิตย่อมหลุดพ้น เมื่อจิตหลุดพ้นแล้ว ก็มีญาณรู้ว่าหลุดพ้นแล้ว พระอริยสาวกย่อมทราบชัดว่าชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์ได้อยู่จบแล้ว กิจอื่นที่ควรทำ ได้ทำเสร็จแล้ว กิจอื่นอีกเพื่อความเป็นอย่างนี้ มิได้มีอีกต่อไป
เหลืออีก 21 วัน จะออกพรรษากันแล้ว พรรษานี้ชื่อว่า พรรษาแห่งการบรรลุธรรม ซึ่งเป็นพระรัตนตรัยภายในตัวของเรา เป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด สิ่งอื่นไม่ใช่ เพราะสิ่งอื่นช่วยอะไรเราไม่ได้ มีแต่พระธรรมกายในตัวเท่านั้น ช่วยเราได้ทั้งในปัจจุบัน แม้ละโลกไปแล้ว จนกระทั่งช่วยให้พ้นจากวัฏสงสารก็ได้ เนื่องจากท่านมีธรรมจักษุ ญาณ ปัญญา วิชชา แสงสว่างรวมประชุมกันอยู่ภายในองค์ท่านและเป็นที่รวมหมวดหมู่แห่งธรรมด้วย ท่านเป็นที่พึ่งที่ระลึกอย่างเดียวเท่านั้น
แก้โรคภัยไข้เจ็บ วัณโรค โรคบ้า คลอดลูกยาก หายป่วย รอดชีวิต อัศจรรย์ อานุภาพพระ วิชชาธรรมกาย หลวงปู่วัดปากน้ำ ขอเชิญติดตามอ่านยิ่งกว่าหมอเทวดาได้ที่นี่ ...
