บัณฑิตย่อมไม่ประพฤติกรรมชั่ว เพราะเหตุแห่งสุขตน สัตบุรุษอันทุกข์ถูกต้อง แม้พลาดพลั้งไป ก็ไม่ยอมละธรรม เพราะฉันทาคติและโทสาคติ
เมื่อเราอยากจะพูดแสดงความ "ปีติยินดี" เราจะมีวิธีพูดอย่างไร มาติดตามกันได้ที่นี่ครับ ...
ศูนย์อบรมเยาวชนบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จัดโครงการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน ประจำปีพุทธศักราช 2569 เพื่อเปิดโอกาสให้เยาวชนใช้เวลาว่างในช่วงปิดเรียนภาคฤดูร้อนด้วยการศึกษาธรรมะ ท่ามกลางบรรยากาศอันศักดิ์สิทธิ์และความปีติยินดีของผู้ปกครองและสาธุชน ที่ได้พร้อมใจกันมาร่วมพิธีกรรมในครั้งนี้
วัดพระธรรมกายนางาโน่ ประเทศญี่ปุ่น ได้จัดพิธีมุทิตาสักการะเนื่องในวาระอายุวัฒนมงคล 85 ปี หลวงพ่อทัตตชีโว ท่ามกลางความปีติยินดีของเหล่าศิษยานุศิษย์ชาวไทยและชาวญี่ปุ่น ที่พร้อมใจกันมาร่วมสั่งสมบุญกุศลและแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อครูบาอาจารย์ผู้เป็นต้นแบบในการสร้างบารมี
พราหมณ์เกวัฏจึงได้เหยียบย่างเข้าสู่มิถิลานคร ได้เห็นหนทางที่ประดับตกแต่งไว้ดีแล้ว จึงคิดว่า พระเจ้าวิเทหราชคงรับสั่งให้เตรียมการต้อนรับคณะของตนเป็นพิเศษ คิดแล้วก็ยิ่งบังเกิดความปีติยินดีว่า “โอ...นี่พระเจ้าวิเทหราชทรงให้เกียรติเราถึงเพียงนี้เชียวหรือ พระองค์เป็นถึงจอมราชาในชมพูทวีป แต่บัดนี้กลับกลายเป็นผู้ที่น่าสงสารที่สุด หลุมพรางตื้นๆเพียงเท่านี้ พระองค์ยังพลาดท่าตกลงไปได้ ทีนี้ล่ะ...ถึงคราวเราบ้าง จะแก้แค้นให้สาแก่ใจทีเดียว”
วันรุ่งขึ้น เขาได้จัดแจงตระเตรียมอาหารอย่างดี ไปหาพระเถระตั้งแต่เช้า และได้ยืนอยู่ในที่ท้ายสุดของหมู่ชน เขามองดูพระเถระแต่ไกล ยืนไหว้ท่านอยู่ตรงนั้น จากนั้นจึงเดินเข้าไปใกล้ท่านด้วยความปีติยินดี จับข้อเท้าของพระเถระไว้แน่น ไหว้ด้วยความนอบน้อมอีกครั้ง พร้อมกับกล่าวว่า “พระคุณเจ้าสูงมากนะขอรับ”
กระผมกลับมาศึกษาพุทธศาสนาเถรวาทอีกครั้ง โดยเริ่มต้นที่วิธีฝึกวิปัสสนา 10วันของประเทศพม่า และยังได้ไปศึกษาพุทธเถรวาทอีกหลายแห่ง ทำให้เข้าใจแล้วว่า พุทธศาสนาเถรวาทเป็นคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของแท้ดั้งเดิม กระผมมีความปีติยินดีในคำสอนอันบริสุทธิ์นี้มากครับ
แม้พระโพธิสัตว์ทรงรู้ว่า ถูกขับไล่ให้ไปอยู่ในป่าก็มิได้หวั่นไหว รุ่งขึ้นของวันใหม่ ท่านได้บริจาคสัตตสตกมหาทาน ด้วยความปีติยินดี เหมือนไม่มีเหตุร้ายใดๆ เกิดขึ้น พวกเทวดาได้แจ้งพระราชาในชมพูทวีป ว่า พระเวสสันดรทรงบำเพ็ญมหาทาน และกำลังพระราชทานนางขัตติยกัญญา พวกกษัตริย์จึงเสด็จมาด้วยเทวานุภาพ รับนางขัตติยกัญญาเหล่านั้นไปเป็นมเหสี
คุณแม่ของผม เกิดมาในฐานะที่ร่ำรวย เกิดที่กรุงเทพฯแถวโบ้เบ้ คนแถวนั้นมักจะเล่าเรื่องคุณแม่ตอนสาวๆให้ผมฟังว่า คุณแม่เหมือนนางฟ้า มีความสง่างามภูมิฐานมาก รอยยิ้มของคุณแม่นั้นงดงามมากๆ แต่หลังจากแต่งงานกลับไม่ได้ใช้สมบัติเหล่านั้น เพราะไม่มีความปีติยินดีในบุญ เรื่องมีอยู่ว่า
วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี จัดพิธีอุปสมบทสามเณรเตรียม DCI รุ่นที่ 23 จำนวน 12 รูป ณ อุโบสถพระไตรปิฎก วัดพระธรรมกาย
