คำถาม : มีคุณโยมท่านหนึ่งถามมาว่ากรณีที่คนท้องมีความผิดปกติบางอย่างที่ร้ายแรงคุณหมอยืนยันว่าต้องทำแท้งเอาเด็กออก เพื่อรักษาชีวิตแม่ไว้จะตัดสินใจอย่างไร จึงจะถูกต้องตามหลักวิชาคะ
เรื่องราวชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง...เนื่องจากคุณพ่อเป็นคนเจ้าชู้ จึงเลิกกับคุณแม่ตั้งแต่เธอยังแบเบาะ หลังจากเลิกกับคุณพ่อแล้ว คุณแม่ก็ประชดชีวิตดัวยการดื่มเหล้าทุกวัน จนติด ต่อมาเมื่ออายุได้ประมาณ 11 ปี คุณแม่ของเธอก็เสียชีวิต...ต่อมา เธอได้ไปอาศัยอยู่กับคุณป้า ซึ่งมีอาชีพค้าเนื้อวัว เนื้อควาย ในทุกๆวันเธอต้องเป็นคนสั่งฆ่าวัว และควาย วันละ 6 ตัว จะหยุดก็คือวันพระ เธอต้องทำอย่างนี้ติดต่อกันมาเป็นเวลา 7 ปี...เมื่อเธอได้มาพบกับหมู่คณะ จึงได้เรียนรู้ความเป็นจริงของชีวิต และอยากจะแก้ไขชีวิตของตัวเอง เพื่อจะได้หนีจากวิบากกรรมที่เคยสั่งล้มวัว ควายจำนวนมาก...เธอควรจะทำอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
คำถาม : อยากทราบว่าแม่ที่คลอดลูกมาแล้วไม่ได้เลี้ยงดู เช่นเอาไปทิ้งตามตามถังขยะ กรรมจะหนักเท่าทำแท้งไหมคะ แล้วจะได้รับผลกรรมเช่นไรคะ
การมาเกิดของมนุษย์ต้องอาศัยพ่อและแม่เป็นแดนเกิด เหมือนเนอสเซอรี่ เป็นที่บ่มเพาะต้นกล้าที่ยังเล็กอยู่ ชีวิตของทารก จึงตกอยู่ภายในความดูแลของพ่อแม่ ในช่วงเริ่มต้น แต่ถ้าพ่อ หรือแม่ไม่เอาทารก
เรื่องราวชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง ตัวเธอเองแม้ไม่ลำบากในเรื่องเงินๆทองๆ แต่ต้องทำงานหนัก จนเยื่อหุ้มกระดูกฉีก แม้ผ่าตัดแล้วก็ยังไม่หายดี อาจต้องเปลี่ยนหัวเข่า แม้จะเป็นขนาดนี้ แต่เธอก็ยังคงต้องทำงานหนักอยู่ดี...ทำไม จึงเป็นอย่างนี้...และกับคำถาม...เลี้ยงสัตว์ให้เขาฆ่า แม้ไม่ได้ฆ่าเองจะมีวิบากกรรม หรือไม่ อย่างไร...และ ทำไม คนบางคนไม่ว่าจะประกอบกิจการใดก็ไม่ประสบความสำเร็จ...ลูกฆ่าพ่อ-แม่ กับพ่อ-แม่ฆ่าลูก มีผลแห่งบาปแตกต่างกันอย่างไร...ที่นี่...มีทุกคำตอบ
แม้ว่าเราจะหลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่หรือไม่ยอมอยู่ใกล้คนที่สูบบุหรี่ เพื่อไม่เป็นผู้สูบบุหรี่มือสอง แต่อาจจะตกเป็นเหยื่อของบุหรี่กลายเป็นเหยื่อของบุหรี่มือสามได้
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรากับพระเทวทัตนี้ ผูกเวรกันมาตั้งแต่อดีตชาติ แม้ในกาลก่อน เค้าก็มีพื้นฐานจิตใจโหดร้าย ไม่มีความเมตตาปราณี ผูกใจอาฆาตมาดร้ายมาจนถึงชาตินี้ เดี๋ยวเราจะเล่าให้พวกเธอทั้งหลายฟัง จะได้เข้าใจแล้วนำโอวาทเรานี้ไปน้อมนำจิตใจต่อไป”
นิสัยชั่วเริ่มจากความผิดพลาดเล็กน้อย คนจะเลว จะชั่ว เมื่อเริ่มแรกมักไม่ได้ทำชั่ว พูดชั่ว คิดชั่ว หนักหนาอันใด แต่มักเริ่มจากคุ้นเคยกับนิสัยบางอย่างที่ดูเหมือนไม่มีอะไรชั่ว แต่เมื่อทำไปแล้วภายหลังค่อยลุกลามกลายเป็นไม่ดี กลายเป็นชั่วไปในที่สุด
ถ้าพูดภาษาชาวบ้านก็เกี่ยวกับการรักษารูปของเรา คือ เรื่องการแต่งเนื้อแต่งตัวและกิริยามารยาทต่าง ๆ ซึ่งของพระภิกษุท่านว่าไว้อย่างนี้ ข้อ ๑-๒ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักนุ่ง-จักห่มให้เรียบร้อย”
