ทำบุญมาตลอด แต่ชีวิตก็ยังแย่อยู่ การท้อใจและบ่นอย่างนี้จะมีวิบากกรรมอย่างไร
พระเถระได้อนุโมทนาในกุศลจิตของพระกุมาร แต่เมื่อตรวจดูอายุสังขารของพระกุมารแล้ว ได้บอกว่า พระกุมารจะมีชีวิตอยู่เพียง ๕เดือนเท่านั้น แม้ได้ทราบความนั้น พระราชกุมารก็ไม่ท้อใจ เพราะเข้าใจดีว่า คงเป็นกรรมในอดีตตามมาส่งผล ก็ไม่ได้หวาดหวั่นพรั่นพรึงอะไร จึงถามพระเถระถึงวิธีการที่จะหลุดพ้นจากความตาย
วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี จัดพิธีถวายภัตตาหารเป็นสังฆทานออนไลน์ โดยมีพุทธศาสนิกชนจากในและต่างประเทศเข้าร่วมประกอบพิธีกรรมไปพร้อมๆ กัน
รุ่งเข้าวันหนึ่ง ชายป่วยได้ตื่นเช้ากว่าปกติ เขาหันหน้าออกไปทางหน้าต่างเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์ เขามองออกไปดูวิถีชีวิตของชาวบ้าน พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นพระภิกษุสงฆ์ออกมาบิณฑบาต แล้วเขาก็เกิดความคิดอย่างหนึ่ง “ จริงสินะ ชีวิตมันไม่เที่ยงจริง ๆ สังขารย่อมร่วงโรยเป็นธรรมดา ถ้าเราหายจากโรคนี้เราจะบวช ”
แล้วในที่สุด!!!...ตัวลูกก็ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในที่ชัดใสสว่าง และเมื่อตัวลูกหมดอายุขัยลงไปแล้ว ตัวลูกก็ได้เดินทางกลับสู่ดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ได้อย่างสมภาคภูมิแห่งนักรบกล้ากองทัพธรรม
หลังจากที่กระผมเสร็จภารกิจเป็นพระเจ้าหน้าที่ V-Mat ในโครงการธรรมยาตรากตัญญูบูชา พระผู้ปราบมาร อนุสรณ์สถาน 7 แห่ง เรียบร้อยแล้ว ก็ลงไปปฏิบัติภารกิจ รับบุญในจังหวัดนราธิวาสเพราะคิดว่า“เวลาไม่รอท่า บุญบารมีหรือจะรอเรา ต้องคิดแล้วลุย ลงมือทำทันที”
ในอดีตกาล ณ กรุงพาราณสี มีชายชาวนาผู้ขยันคนหนึ่ง ได้จับจองที่ดินรกร้างว่างเปล่า เพื่อถากถางเป็นที่นาของตน ซึ่งที่ดินแห่งนี้เมื่อในอดีต เคยเป็นที่ตั้งบ้านของเศรษฐีผู้มาก่อน วันหนึ่งขณะที่กำลังไถนาอยู่นั้น ผานไถ ( เหล็กสำหรับสวมหัวหมูเครื่องไถ) ก็ไปสะดุดติดอยู่กับของแข็งๆ ท่อนหนึ่งในดิน เขาจึงเอามือขุดคุ้ยก้อนดินดู ปรากฎเป็นแท่งทองคำขนาดใหญ่ฝังอยู่ในดิน
เขาเกิดมาในช่วงเวลาที่ข้าวยากหมากแพง อาหารการกินไม่สมบูรณ์ ครอบครัวของเขายากจนมาก เขาต้องทำงานหนัก แต่ก็สามารถมีบ้านเป็นของตัวเองได้ในที่สุด...ด้วยความรักที่มีต่อภรรยา เขายอมเสียบ้าน เพื่ออพยพไปอยู่ในถิ่นที่เจริญกว่า สร้างเนื้อสร้างตัวจนมีบ้านเป็นของตนเองอีกหลังหนึ่ง แต่แล้วก็ต้องเสียบ้านหลังนี้ให้ภรรยาไป หลังจากที่ต้องหย่าร้างกัน...เมื่อเขาได้พบกับภรรยาคนปัจจุบัน ทำให้เขาได้พบกับหมู่คณะ เส้นทางการสร้างบารมีจึงเริ่มขึ้น
กองทุนต้นสมบัติจักรพรรดิ 161 วัดสาขาทั่วโลกประจำปี 2557 ธุดงคสถานอุบลราชธานี
ในช่วงก่อนเข้าพรรษา พระเดชพระคุณหลวงพ่อ คุณครูไม่ใหญ่ของเราท่านก็ได้ให้โอวาทเป็นวาทะสั้นๆ ถึงแก่ลูกพระธัมฯทุกท่านว่า "ครั้งหนึ่งในชีวิต...ทุกๆคนควรได้เป็นประธานกฐินที่วัดพระธรรมกาย" ดังนั้น ในวันนี้พระอาจารย์จึงมีเรื่องราวธรรมะดีๆ ในชื่อเรื่องว่า "ประธานกฐินธรรมชัย เป็นได้ทุกคน"
