ย้อนรอยกาลตามรอยธรรมแห่งพระพุทธโฆษาจารย์
รอยจารึกอักษรโบราณอายุหลายร้อยปีที่ปรากฏบนแผ่นลานนั้น มีความหมายและทรงคุณค่าต่อการศึกษาเชิงประวัติศาสตร์แห่งการสืบทอดคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผ่านการจดจำและจดจารจากจุดเริ่มต้น ณ ดินแดนชมพูทวีปในสมัยพุทธกาล
ครบรอบ 15 ปี วันมรณภาพสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์
คณะสงฆ์วัดสามพระยา จัดพิธีบำเพ็ญกุศล วันครบรอบ 15 ปี แห่งการมรณภาพสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ ฟื้น ชุตินฺธรมหาเถร และอดีตเจ้าอาวาส บุรพาจารย์ บุรพการี วัดสามพระยา
พิธีสมโภชสุพรรณบัฏ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์
คณะกรรมการมหาเถรสมาคม พร้อมด้วยพระมหาเถระ พระเถรานุเถระ พระสังฆาธิการ
มส.ตั้งสมเด็จฝ่ายมหานิกายและธรรมยุต 2 รูป
สมเด็จพระพุฒาจารย์ ประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช เป็นประธานการประชุมมหาเถรสมาคม ณ ตำหนักสมเด็จ วัดสระเกศวรวิหาร
เจ้าอาวาสวัดสุทัศนเทพวราราม รับถวายมุทิตาสักการะจากเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย
เจ้าอาวาสวัดสุทัศนเทพวราราม เมตตารับถวายมุทิตาสักการะจากเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย เนื่องในโอกาสเจริญอายุวัฒนมงคล 85 ปี
เจ้าอาวาสสุทัศนเทพวราราม รับถวายมุทิตาสักการะจากเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย เนื่องในโอกาสเจริญอายุวัฒนมงคล 84 ปี
พระเดชพระคุณพระพรหมวชิรมุนี เจ้าอาวาสสุทัศนเทพวราราม รับถวายมุทิตาสักการะจากพระครูปลัดรัตนวีรวัฒน์ เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย และคณะศิษยานุศิษย์ เนื่องในโอกาสเจริญอายุวัฒนมงคล 84 ปี
กราบมุทิตา 76 ปี พระราชภาวนาจารย์ (หลวงพ่อทัตตชีโว)
กราบมุทิตา 76 ปี พระราชภาวนาจารย์ (หลวงพ่อทัตตชีโว) วันพุธที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ณ ห้องแก้วสารพัดนึก เวลา 12.30 น.
อักษรธรรมล้านนา อักษราจารพุทธธรรม
ย้อนไปนานนับพันปี บริเวณภาคเหนือตอนบนของประเทศไทยในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของอาณาจักรล้านนา มีพื้นที่ครอบคลุมหลายจังหวัด อาทิ เชียงราย เชียงใหม่ ลำปาง แม่ฮ่องสอน แพร่ น่าน ตลอดจนเขตสิบสองปันนาของจีนและบางส่วนของพม่าและลาว ผู้คนในถิ่นนี้มีภาษาพูดและภาษาเขียนเป็นของตนเอง อักษรที่นิยมใช้เขียนวรรณคดีทางโลก คือ อักษรฝักขาม ส่วนอักษรที่นิยมใช้บันทึกหลักธรรมคำสอนของพระพุทธศาสนา คือ อักษรธรรม จึงเรียกอักษรธรรมที่ใช้ในอาณาจักรล้านนาว่า “อักษรธรรมล้านนา”
หลักฐานธรรมกายในคัมภีร์พุทธโบราณ (ตอนที่ ๑๐)
การไปร่วมสัมมนาครั้งนี้ สืบเนื่องมาจากการที่สถาบันวิจัยนานาชาติธรรมชัยได้ร่วมลงนามทำสัญญาความร่วมมือ (MOU) กับทางวิทยาลัยสงฆ์นครน่านฯ เฉลิมพระเกียรติฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๕๗ และจากการลงนาม MOU นี้ ทำให้เรามีกิจกรรมร่วมกันหลาย โครงการแต่เน่อื งจากผู้เขียนยังนำเสนอบทความเส้นทางเผยแผ่พระพุทธศาสนาไม่สิ้นสุด จึงจะขอนำเสนอผลงานที่เกิดขึ้นจากความร่วมมือของทั้ง ๒ ฝ่ายในอนาคต ในโอกาสนี้ขอเสนอบทความต่อจากฉบับที่แล้ว ดังนี้
หลักฐานธรรมกายในคัมภีร์พุทธโบราณ (ตอนที่ ๕)
หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์สตวาหนะแล้ว ราชวงศ์อานธรอิกศวากุ ได้ปกครองดินแดนแถบนี้ระหว่างปลายพุทธศตวรรษที่ ๘ ถึงพุทธศตวรรษที่ ๙ โดยตั้งเมืองหลวงที่เมืองวิชัยปุระหรือนาคารชุนโกณฑะ สมาชิกฝ่ายสตรีในราชวงศ์นี้เป็นพุทธมามกะได้สร้างวิหารเทวีและวิหารสิงหล ให้เป็นอาสนสถานของพระสงฆ์จากลังกา และสร้างชัยตยฆระ ถวายแด่ฝ่ายพระเถรีจากลังกาความสัมพันธ์ทางพระพุทธศาสนาของลังกาและอินเดียแถบอานธรประเทศในยุคนี้มีความใกล้ชิดกันเป็นอย่างมาก