โยมพ่อเคยไปทำงานในเหมืองพลอยกลางป่า พื้นที่แถบนั้นเสี่ยงต่อโรคไข้มาลาเรีย บางคนหนาวสั่นรุนแรง ไข้ขึ้นสูงจนเพ้อ อาการปางตาย
คุณพ่อป่วยเป็นโรคถุงน้ำดีอักเสบ เพราะกรรมที่ทำปาณาติบาต ฆ่าสัตว์ทำอาหารและฆ่าขาย และเวลาโกรธมักไม่ชอบให้อภัยใครคือ โกรธแล้วโกรธเลย ทั้งอดีตและปัจจุบันมาส่งผล
คุณพ่อดู DMC และนั่งสมาธิทุกวันไม่ขาดเลย ท่านมีโรคประจำตัว คือ โรคหอบหืด ครั้งสุดท้ายท่านมีอาการหอบอย่างหนัก ทำให้ขาดออกซิเจนและหยุดหายใจนานกว่า ๑๐ นาที ทำให้พ่อกลายเป็นเจ้าชายนิทรา
อานิสงส์ของการสร้างองค์พระธรรมกาย ประจำตัวนั้น มีมากมายอย่างไม่มีประมาณ...เมื่อยามมีชีวิตอยู่ก็รักษาคุ้มครองให้หายทุกข์ทรมานจากโรคภัย ต่ออายุขัยให้ยาวนานขึ้น ...เมื่อ ละโลกไปแล้ว ก็ยังช่วยปิดอบาย ให้มีชีวิตที่สุขสบาย ในปรโลก
พ่อของเธอ อยู่ๆก็ปวดสะโพกและเดินล้มบ่อยๆ ต่อมาก็ไม่มีแรงเดิน มีอาการเหมือนเด็กเพิ่งหัดเดินใหม่ๆ ต่อมาเธอได้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้พ่อ แล้วให้ท่านอนุโมทนาบุญ พ่อของเธออาการดีขึ้นจนกลับมาเดินได้...คนที่เป็นโรคเม็ดเลือดขาวกินเม็ดเลือดแดง เป็นเพราะทำบุพกรรมใดมา...และด้วยเหตุจากความฝัน ทำให้ชายคนหนึ่ง กลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดีได้อย่างเหลือเชื่อ
คำถาม : มีคุณโยมท่านหนึ่งถามมาว่าคุณพ่อป่วยหนักระยะสุดท้าย การที่ไม่ให้คุณหมอปั๊มหัวหรือพยุงชีพจัดเป็นบาปหนักอนันตริยกรรมหรือไม่ครับ
ผมเป็นคนจังหวัดสุราษฎร์ธานีครับ เข้าวัดเมื่อปี พ.ศ. 2553 เหตุมันเกิดจากที่ผมมีเรื่องไม่สบายใจเพื่อนก็เลยชวนไปนั่งสมาธิที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมสุราษฎร์ธานี พอได้ไปสัมผัสก็ประทับใจหลายอย่างแล้วผมก็ได้บวชในโครงการ 1 แสนรูปแรกด้วยครับ แต่ตอนนั้นบวชได้แค่ 15 วัน ก็ต้องลาสิกขาเพราะโยมพ่อป่วย แต่ผมก็ยังไปช่วยงานบุญที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอผมเคยหาคำตอบนะครับ
พ่อของลูก เป็นชาวนาที่ขยัน ใจบุญ แต่คุณพ่อมีชีวิตที่ต่างจากพี่น้องคนอื่นของท่าน คือ พ่อไม่ได้รับการแบ่งมรดกเหมือนพี่น้องคนอื่นๆเลย พอพ่อป่วยและเสียชีวิตแม่ของลูกจึงถูกไล่ออกจากบ้านอย่างไม่มีใครใยดี เพราะญาติทางฝ่ายพ่อกลัวว่าแม่กับลูก จะมีส่วนในสมบัติของตระกูลเขา
บางครั้งความเจ็บป่วยทำให้ลูกท้อ แต่เมื่อนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ลูกก็คิดว่าคนที่ท้อแท้เบื่อหน่ายเป็นคนตายก่อนหมดอายุ พระเดชพระคุณหลวงพ่อป่วยยิ่งกว่าเรา ท่านยังไม่ย่อท้อ ยังคงอดทนนั่งเทศน์สอนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันได้ทุกคืน เป็นเวลานานหลายๆชั่วโมง เพราะอยากให้ทุกคนได้รับความสุขแห่งธรรม ทำให้ลูกมีกำลังใจฮึดสู้ต่อโรคร้าย และทำหน้าที่ผู้นำบุญมาจนปัจจุบัน
