ณ บัดนี้ ความปรารถนาและความตั้งใจของคุณครูไม่ใหญ่ ที่ผ่านกาลเวลามากว่ายี่สิบปี ได้กลายเป็นหนึ่งในโครงการที่มีทรรศนะที่ยาวไกล ซึ่งในขณะนั้น เมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้วดูเหมือนจะยากมาก แต่ในที่สุดวิสัยทัศน์ที่ใครๆบอกว่า เป็นไปไม่ได้ก็เป็นไปได้แล้ว และได้กลายเป็นมหาวิทยาลัยแห่งเดียวในโลก ที่เปิดสอนวิชาเกี่ยวกับความเป็นจริงของชีวิต นำชีวิตไปสู่เป้าหมายอันสูงสุด
มีญาติโยมถามกระผมว่า เรียน DOU ยากไหม กระผมขอตอบได้เลยครับว่า ไม่ยาก เพราะกระผมเป็นเจ้าอาวาสมีภารกิจต้องดูแลบริหารวัด ต้องเทศน์สอน พร้อมๆกับทำกิจวัตร กิจกรรมของพระไปด้วย แต่กระผมก็เรียน DOU ได้จนจบ เพราะการเรียน DOU ไม่ได้เป็นภาระ แต่เป็นสิ่งที่ช่วยให้กระผมทำหน้าที่ของความเป็นพระได้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น DOU ทำให้กระผมได้ทบทวนความรู้ที่เคยศึกษามาแล้ว
ในวันอาทิตย์ต้นเดือน วันที่ 7 กันยายน พ.ศ.2551ที่ผ่านมานั้น จึงเป็นเสมือนวันแห่งความสำเร็จทั้งการศึกษาและการงานของกระผม เมื่อตอนรับปริญญาจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อ (คุณครูไม่ใหญ่) กระผมรู้สึกตื่นเต้นปีติจนขนลุกซู่ไปทั้งตัวเลยครับ เป็นเกียรติยศและความภาคภูมิใจสูงสุดของกระผม ซึ่งกระผมจะไม่มีวันลืมวันนี้เลยไปจนตลอดชีวิตครับ
ผู้หญิงคนหนึ่ง มีความเบี่ยงเบนทางเพศ มีใจน้อมไปทางผู้ชายตั้งแต่เด็กๆ พอเริ่มโตขึ้น เธอมีความรู้สึกว่า ตัวเองมีจิตใจหมกมุ่นในเรื่องกามเป็นอย่างมาก...แม้จะมีใจน้อมไปทางผู้ชาย แต่เธอก็เคยมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนหนึ่ง จนตั้งท้องก่อนวัยอันควร จึงตัดสินใจทำแท้ง ต่อจากนั้นมา เธอก็ดำเนินชีวิตเป็นทอม ชอบผู้หญิงด้วยกันอย่างเปิดเผย...เธอได้ดำเนินชีวิตอย่างผิดพลาดมากมาย แต่ต่อมา มีกัลยาณมิตรพาเธอมาพบกับหมู่คณะ เธอก็ดำเนินชีวิตใหม่ ปัจจุบันเธอถือศีล 5 เป็นปกติ และถือศีล 8 ในทุกวันพระ และวันพุธ...
