หลวงพ่อคะ...ลูกเป็นคนหนึ่งที่อยากเป็นประธานกองกฐินให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิตค่ะ เพราะลูกรู้สึกว่า..บุญนี้เป็นบุญใหญ่ที่พิเศษมาก พิเศษถึงขั้นที่จะบันดาลความสำเร็จแบบพิเศษๆ เข้ามาสู่ชีวิตเราได้แบบเหลือเชื่อ ดังที่ลูกประสบในปี 2555 ทั้งๆ ที่ปีนั้น..เป็นปีที่เศรษฐกิจแย่
หลวงพ่อครับ..กว่าผมจะมาเป็นเจ้าของกิจการไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับ เพราะการทำธุรกิจนี่ มีแต่เรื่องปวดหัว หนำซ้ำถ้าไม่มีบุญ “ก็จะต้องเจอ 3 จอ” ครับ คือ ยิ่งทำก็ยิ่งจน ต่อมาก็เจ๊ง และสุดท้ายก็ต้องมานั่งจ๋อย ซึ่งผมก็เกือบไปแล้วครับ
ผมนึกถึงบุญกฐินและทุกๆ บุญ ด้วยความปลื้มปีติครับ ซึ่งบุญก็กำลังส่งผลแบบที่ผมไม่รู้ตัว เพราะตอนนี้งานอดิเรกของผม สร้างกำไรต่อเดือนเป็นตัวเลขถึง 7 หลัก และบ้านที่ถูกน้ำท่วม ทางโครงการก็มาซ่อมให้ผมเพียงหลังเดียวฟรีๆ
ก่อนที่สินค้าของผมจะก้าวขึ้นสู่เวทีอาเซียนได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับ เพราะหลายคนอาจจะมองว่าผมมีวันนี้ได้ เนื่องจากได้กิจการซึ่งเป็นมรดกจากคุณพ่อคุณแม่ที่ทำไว้ดีแล้ว แต่แท้จริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ครับเพราะท่านให้กิจการผมก็จริง แต่สิ่งที่แถมมาด้วย ก็คือ หนี้สินจำนวนมหาศาลถึง 200 กว่าล้านบาท
แต่เดิมผมก็เป็นเพียงลูกจ้างพนักงานบริษัทธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่ดำเนินชีวิตเหมือนชาวโลกทั่วไป คือ หลังเลิกงานก็พาลูกค้าไปเอ็นเตอร์เทรน ดื่มเหล้าเคล้านารี อยู่ในวงจรอบายมุขแบบจัดเต็มเลยครับ
ไม่ว่าจะทำบุญไปมากแค่ไหน ธุรกิจชาตรามือในยุคของผมก็ยิ่งเจริญรุ่งเรือง
ลูกได้เจออานุภาพบุญกฐิน ที่ช่วยให้ลูกมียอดขายเกินล้านภายในวันเดียว
