หลวงพ่อเจ้าคะ ตลอดชีวิตของลูกก็ไม่เคยมีความทุกข์อะไรแบบสาหัสสากันเลยค่ะ จนกระทั่งปลายปี พ.ศ.2558กรรมนำพาให้โชคร้ายเข้ามาในชีวิตแบบเฉียบพลัน คือ ลูกสาวคนเดียวที่ลูกรักดั่งชีวิต ซึ่งกำลังมีอนาคตในหน้าที่การงานเพราะเป็นถึงผู้จัดการ แต่อยู่ๆ ก็มีอาการจำอะไรไม่ได้ พูดวนไปวนมา จนเพื่อนที่ทำงานเขาถามว่า..
บุญจากการสร้างพระธรรมกายประจำตัวเป็นบุญใหญ่มีอานิสงส์มาก จะส่งผลให้มีความสุขความเจริญ และยังปิดอบาย สร้างหนทางไปสวรรค์
ที่กระผมอยู่รอดมาทุกวันนี้ได้นานถึง 41 เดือนหรือสามปีกว่าๆแล้วทั้งๆที่เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย เพราะบุญจากการสร้างองค์พระล้วนๆเลยครับ
ผลการตรวจล่าสุดปรากฏว่า ไม่พบเซลล์มะเร็งแล้ว อัตราการผลิตเม็ดเลือดขาวอยู่ในภาวะปกติ จนคุณหมอและคนรอบข้างรวมถึงตัวลูก ต่างพากันตะลึงกันไปตามๆกัน ว่ามันเป็นไปได้อย่างไร อีกทั้งคุณหมอยังอึ้ง ถามลูกว่าไปทำอะไรมา ลูกก็ตอบว่าเป็นเพราะอานิสงส์การสร้างพระ และการปฏิบัติธรรม
เหรียญหลวงปู่ปราบมารศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ผมขอยืนยัน เพราะผมกับครอบครัว เจออานุภาพมาแบบจะๆจังๆสองปีซ้อน
เธอและสามีรอดตายได้โดยไม่มีแผลอะไรเลย ไม่จำเป็นต้องมีไข้ให้ใครไปเยี่ยม จึงถือว่ารอดตายได้อย่างยอดเยี่ยม และเป็นแรงบันดาลใจให้ทั้งสองตัดสินใจเดินทางมาวัดพระธรรมกาย ประเทศไทยเพื่อร่วมงานบุญวิสาขบูชาที่จะถึงนี้ด้วย
บัดนี้เวลาที่คุณครูไม่ใหญ่ได้ต่อให้ก็นับถอยหลังไปทุกขณะ โดยเฉพาะขุนรบแคนาดาไม่ว่าจะหลับตาลืมตาก็ภาวนาว่า “สร้างพระปิดเจดีย์ๆ” และมีจดหมายน้อยมาเล่าเรื่องราวความอัศจรรย์แห่งบุญมาถวายคุณครูไม่ใหญ่ 2 ฉบับ ดังนี้ค่ะ
ปัจจุบันแม่ย้ายออกจากห้อง C.C.U. มาอยู่ห้องพิเศษ ท่านดูเป็นปกติมากๆ และให้กลับบ้านได้ค่ะ ลูกปลื้มแล้วปลื้มอีกมั่นใจว่า เป็นเพราะอานุภาพบุญสร้างองค์พระธรรมกายอย่างแน่นอนล้านเปอร์เซนต์ ลูกอยากให้ทุกๆ ท่านที่ดู DMC อยู่อย่าพลาดโอกาสสุดท้ายในการเป็นเจ้าขององค์พระรุ่นปิดเจดีย์กันนะคะ อย่ารอให้ชีวิตพบความคับขันค่อยคิดสร้างบุญ
