พระศาสดาครั้นทรงแสดงพระธรรมเทศนาแล้ว ตรัสกับภิกษุว่า ดูก่อนภิกษุ บัณฑิตทั้งหลายในกาลก่อนครองราชย์สมบัติในเทวโลก ถึงจะสละชีวิตของตนก็ไม่กระทำปานาติบาตรด้วยประการดังนี้ เธอชื่อว่าบวชในศาสนาอันเป็นเครื่องนำออกจากทุกข์ เห็นปานนี้เหตุใดจักดื่มน้ำมีตัวสัตว์มิได้กรองเล่า
ไวยาวัจจะ แปลว่า การขวนขวายช่วยทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น ต่อส่วนรวมด้วยความสุจริตใจ การขวนขวายช่วยเหลือคนอื่น เมื่อเห็นเขากำลังสั่งสมบุญ หรือกำลังต้องการความช่วยเหลือ โดยไม่นิ่งดูดาย ไม่ดูเบา ไม่เห็นแก่ตัวถือว่าเป็นบุญพิเศษอีกอย่างหนึ่ง
ช่วงท้ายๆ ของคอร์สสมาธิ พระอาจารย์ให้นึกถึงองค์พระที่กลางท้อง หนูก็ทำตามแบบง่ายๆ ค่ะ ครั้งนี้ก็เหมือนกัน พอนึกถึงองค์พระ ท่านก็ผุดขึ้นมาเลย 3 องค์ มีความสุขจนน้ำตาไหล
คำถามข้อที่ 4 สำหรับสะเก็ดข่าวสั้นทันปรโลกในวันนี้จะเป็นคำแถม ที่แม้ไม่ได้ถามก็จะตอบให้ฟังซึ่งคำแถมในวันนี้ก็คือเรื่องราวการสร้างบารมีในพุทธันดรที่ผ่านมาของตัวลูก และพระพี่ชายของตัวลูกนั่นเอง
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เหล่ากัลยาณมิตรลูกพระธัมฯวัดพุทธนอร์ดไรน์-เวสท์ฟาเลน ประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ได้เดินทางมาร่วมกันประกอบพิธีทอดผ้าป่าสร้างวัด
ท้าวสักกเทวราช ถึงความเป็นผู้ประเสริฐกว่าเทพยดาทั้งหลาย เพราะความไม่ประมาท บัณฑิตทั้งหลายย่อมสรรเสริญความไม่ประมาทไม่ว่าในกาลไหนๆ บัณฑิตทั้งหลายย่อมติเตียนความประมาท
อานุภาพแห่งบุญ...ผู้หญิงคนหนึ่ง จากที่ไม่เคยเรียนรู้เรื่องกฎแห่งกรรม แต่เมื่อรู้แล้วก็ได้สร้างบุญอย่างหมดใจในทุกๆบุญ สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวหลายองค์...ละโลกแล้วเธอไปไหน...ความอัศจรรย์ของพระของขวัญซึ่งจะอยู่กับเจ้าของบุญที่แท้จริงเท่านั้น...และอุทาหรณ์ของนักพนัน
ชายคนหนึ่ง เกิดนอกบุญเขต ไม่ได้นับถือศาสนาพุทธ เขาสูบบุหรี่ และดื่มเหล้าจนเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง แต่เนื่องจากได้กัลยาณมิตร ซึ่งเป็นทั้งลูกบุญธรรม และลูกสะใภ้ บุญแรกและบุญเดียวที่เขาได้ทำในพระพุทธศาสนา คือบุญสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว และบุญสร้างเสาแก้ว...บุญนี้ ส่งผลอย่างไรต่อเขาในปรโลก และหากไม่มีบุญนี้ เขาจะเป็นอย่างไร...และคำแนะนำสำหรับ วิธีที่ดีที่สุด ในการเตรียมตัวตายในช่วงวิกฤติ เราควรจะทำอย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
วินาทีนั้นลูกรู้สึกอยากตะโกนบอกชาวโลกทุกคนดังๆว่า “มันง่ายมากๆ ไม่ยากเลย so easy มากค่ะ” เพียงแค่เราวางใจเฉยๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่7 จะปวดเมื่อยก็ไม่ต้องไปคิดถึงมัน เมื่อเราก้าวพ้นความเจ็บปวด จะพบความสุขภายในได้อย่างง่ายๆ แค่นี้เอง
ปัจจุบันใจของลูกเย็นค่ะ ไม่โมโหใคร แต่ก่อนใครพูดอะไรที่ไม่สบอารมณ์ ก็ศอกกลับทันที ถ้าซ้ายมาก็ขวาไป แต่เดี๋ยวนี้มีอะไรก็ยิ้มกลับ รู้จักให้อภัย ถ้ามีอะไรที่พูดแรงไป ก็ยอมขอโทษ หรือบางครั้ง เจอหัวหน้าบ่นมากๆ ลูกก็จะภาวนา “สัมมา อะระหัง” ถ้าชักจะเกิดความโกรธก็มีจุดสกัด โดยนึกถึงมหาปูชนียาจารย์และเอาใจเข้ากลาง อารมณ์โกรธก็หายในทันที ความจำในวัยนี้ก็ยังเยี่ยม ใครๆก็รุมรัก แถมงานก็เปี่ยมประสิทธิภาพ
