ครั้งหนึ่ง ตอนที่ผมเรียนชั้นม.1 วันหนึ่งในชั่วโมงวิทยาศาสตร์ ผมและเพื่อนๆได้ทำการทดลองวิทยาศาสตร์ขึ้นที่ห้อง วันนั้นเพื่อนที่นั่งข้างๆ เกิดความคิดพิสดาร เขาได้จุดตะเกียงแอลกอฮอล์ แต่จุดแบบเอาตะเกียง 2 อันมาชนกัน พอเอียง แอลกอฮอล์ในตะเกียงก็หกออกมา ไฟก็ลุก แทนที่เขาจะวาง เขากลับโยนตะเกียงขึ้นด้วยความตกใจ แอลกอฮอล์ได้พุ่งมาหาโดนที่ศีรษะของผม ไฟได้ลุกไหม้ที่ศีรษะใบหน้าของผม จนผมแหว่งหาย ผมนึกว่าตัวเองจะต้องตาบอดเสียแล้วแต่โชคดีที่ไม่เป็นไร ผมรักษาตัวอยู่ 1 เดือนจึงหาย
บุญ คือ เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จทั้งในโลกนี้และในปรโลก หมั่นสั่งสมบุญทุกๆวันเพื่อความสุขของตัวเราเอง
เขาอพยพมาจากประเทศจีน เมื่อมาถึงประเทศไทย ก็ทำงานรับจ้างทุกอย่างด้วยความขยันขันแข็ง หลังจากแต่งงานแล้ว เขาและภรรยาได้ร่วมกันทำอาชีพประมงจนตั้งตัวได้ มีฐานะดีขึ้นเรื่อยๆ จนมีเรือประมงหลายลำ และเป็นเจ้าของแพปลารับซื้อสัตว์ทะเลจากชาวประมงทั่วไปอีกด้วย...หลังจากที่ได้รู้จักกับหมู่คณะ เส้นทางการสร้างบารมีของเขาจึงได้เริ่มต้นขึ้น เขาตั้งอกตั้งใจ สร้างบารมีอย่างเต็มที่ เป็นแฟนพันธุ์แท้ของ DMC …ในบั้นปลายของชีวิต เขาต้องได้รับทุกขเวทนาเพราะความเจ็บป่วย แต่ก็ยังคงอยู่ในบุญจนวาระสุดท้ายของชีวิต...
หลานสาวของลูกในชาตินี้ เมื่อพุทธันดรก่อนๆ โน้น ก็ได้มาเกิดเป็นเพื่อนรักของลูก ซึ่งในชาตินั้นก็คือชาติเดียวกันกับที่ลูกและเธอได้เคยสร้างวิบากกรรมร่วมกัน นั่นก็คือวิบากกรรมจากการขี่ม้าโดยประมาท จนทำให้ผู้อื่นรวมทั้งตัวของลูกเองต้องมาประสบอุบัติเหตุตอนเป็นผู้ชาย
ผู้ชายคนหนึ่ง ทำอาชีพเลี้ยงหมู เลี้ยงเป็ด เลี้ยงไก่ เป็นเวลากว่า 50 ปี แต่เขาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขทุกชนิด เป็นคนมีจิตใจเอื้ออารี ชอบช่วยเหลือผู้อื่น แม้ในตอนแรกจะไม่ค่อยเข้าใจในพระรัตนตรัย แต่เขาได้พระลูกชาย ซึ่งบวชอุทิศชีวิต ทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้ แนะนำให้เขาเลิกอาชีพที่ทำอยู่...เขายอมทำตาม และทำบุญ ตักบาตรเป็นประจำทุกวัน ตลอดระยะเวลา 10 ปี และยังได้ร่วมบุญกับทางวัดพระธรรมกายไม่เคยขาด บุญสุดท้ายในชีวิตที่ได้ทำคือ บุญกฐินจักรพรรดิ…ก่อนจะละโลก พระลูกชายยังได้ช่วยเขาทำศึกชิงภพตามหลักวิชชา...ชีวิตในปรโลกของเขาจะเป็นอย่างไร...
ลูกทำงานที่ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) แผนกต้อนรับผู้โดยสารพิเศษ เป็นเวลา 9 ปี แต่ได้ลาออกจากงานเพื่อมาดูแลเตี่ยที่กำลังป่วยหนักในระยะสุดท้าย ...เพื่อทดแทนบุญคุณที่ท่านให้กำเนิดลูกมาค่ะ
หญิงคนหนึ่ง เป็นคนสวย เธอชอบออกงานสังคม จนติดเหล้า บุหรี่ และการพนัน ทำให้ต้องเลิกรากับสามีคนแรกทั้งๆที่ตั้งท้อง เมื่อเธอแต่งงานใหม่ สามีคนใหม่ของเธอมีฐานะร่ำรวย แต่ต่อมาก็ต้องเสียชีวิตเพราะถูกยาสั่ง ทรัพย์สมบัติของสามีถูกญาติทางฝ่ายสามียึดไปหมด...ลูกสาวคนโตของเธอ รับภาระดูแลเธอและน้องๆ แต่หลังจากสามีคนแรกเสียชีวิต ลูกสาวคนโตก็โกรธเธอ เพราะคิดว่าเธอเป็นต้นเหตุให้ต้องตัดขาดจากพ่อผู้ให้กำเนิด...
คนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดี เขาวัดกันที่ตรงไหน เป็นคนที่ดื่มเหล้าเข้ากับใครๆ ได้หมด หรือเป็นคนที่สามารถสรวลเสเฮฮากับพรรคพวกเพื่อนฝูงหรือคนทั่วไปได้
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช เป็น
เมื่อถูกชักชวนให้ทำบุญ พี่สาวของเธอมักจะพูดว่า “เดี๋ยวรอให้แก่ก่อน” ...แต่ความตายไม่มีนิมิตหมาย อนิจจา พี่สาวของเธอเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 42ปี...ผู้ที่สั่งสมบุญอยู่เสมอๆ กับผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องบุญบาป ไม่สนใจในการสั่งสมบุญ จะมีชีวิตหลังความตายแตกต่างกันอย่างไร...เรื่องนี้จะเป็นอุทาหรณ์ ให้เราหมั่นสั่งสมบุญตั้งแต่วันนี้ ก่อนที่เวลาของเราจะหมดไป โดยที่เราไม่มีโอกาสจะรู้ได้เลยว่าเมื่อไหร่ความตายจะมาถึง...
