พุทธบุตรผู้กล้า จากศูนย์อบรมประจำจังหวัดเชียงใหม่ ได้เริ่มต้นการเดินธุดงค์ธรรมชัย จากวัดสันป่าสัก มุ่งหน้าไปยังอาศรมพระธรรมจาริกบ้านต้นลุงศรีดงเย็น อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ ซึ่งตลอดเส้นทาง ชาวบ้านพากันออกมาถวายน้ำดื่ม-น้ำปานะอย่างล้นหลาม บางคนตั้งตัวไม่ทัน ต้องวิ่งออกมาที่ริมถนน แล้วก็ส่งเสียงตะโกนดังๆ ขอให้พระธุดงค์หยุดก่อน
พราหมณ์อนุเกวัฏกลับเข้าไปในฐานทัพแล้ว ก็ตะโกนก้องร้องประกาศแก่พวกพ้องว่า “พระเจ้าจุลนีหนีไปแล้ว...พวกเรารีบหนีกันเร็ว ขืนอยู่จักต้องตายไปตามๆกัน ไปเถิดพวกเรารีบหนีเร็วเข้า” บรรดาผู้สืบราชการลับ เมื่อได้ยินเสียงตะโกนร้อง ก็พากันตะโกนบอกต่อๆกันไป จนเสียงดังระเบ็งเซ็งแซ่ไปทั้งกองทัพปัญจาละ
พระธรรมทายาทในโครงการอุปสมบทหมู่ ในช่วงท้ายของโครงการพระธรรมทายาทจะได้ธุดงค์ เพื่อเผากิเลสภายในตนให้ยิ่งยวด ธุดงควัตร วัตรปฏิบัติที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตไว้
รวมเรียงความวันแม่ซึ้งๆ รวมเรื่องราวเกี่ยวกับพระคุณแม่ ในเรียงความวันแม่ได้ที่นี่
แม่ทุกคนอยากจะเห็นชายผ้าเหลือง อยากเห็นลูกชายบวชเป็นพระจริงๆค่ะ
การเดินธุดงค์ของพระธรรมทายาท เพื่อพลิกวัดร้างให้เป็นวัดรุ่ง เพื่อมุ่งฟื้นฟูพระพุทธศาสนา
“..เฮ้ย.. นั่นอะไร ดูสิ คนใส่ชุดขาวๆ ลอยอยู่บนฟ้า อย่างกับแม่ชี” ลูกจึงเงยหน้ามองตามทันที แล้วรู้สึกประหลาดใจมากครับ เพราะลูกเห็นเป็นแม่ชีจริงๆ ลอยอยู่บนฟ้า มีลักษณะโปร่งแสงลอยนิ่งๆ ใกล้ๆ กับเครื่องบินรบ B-29 ที่กำลังเลื่อนเข้ามา 2-3 ลำ
ยามใด ที่พราหมณ์เกวัฏส่องดูใบหน้าของตนบนกระจก มองเห็นรอยแผลเป็นที่หน้าผากทีไร ก็ให้เป็นเดือดเป็นแค้น จนไม่อาจที่จะสกัดกลั้นเพลิงโทสะที่เดือดพล่านอยู่ภายในใจได้ ถึงกับขบกรามแน่น แล้วเปล่งเสียงคำรามออกมาดังๆ ด้วยแรงแค้นแรงอาฆาตที่สุมแน่นอยู่เต็มหัวอก
สิ้นเสียงมโหสถบัณฑิต พวกทหารก็พากันฉุดลากตัวพราหมณ์อนุเกวัฏออกไปจากกองบัญชาการรบอย่างไม่ปรานี จากนั้นจึงได้ทำพิธีเนรเทศตามกฎมณเฑียรบาล โดยโกนผมของอนุเกวัฏให้เป็นมุ่น ทำให้เป็นจุก 5หย่อม แล้วโรยผงอิฐลงบนกบาล เอาพวงดอกยี่โถทัดไว้ที่หู จากนั้นก็พาไปยังกำแพงเมือง ซึ่งเป็นพิธีกรรมขับไล่ผู้ทรยศต่อแผ่นดินในสมัยนั้น
พราหมณ์อนุเกวัฏได้คิดอย่างรอบครอบแล้ว ก็ตอบรับด้วยน้ำเสียงอันหนักแน่นว่า “ท่านบัณฑิต ความภาคภูมิใจอันใดเล่าในชีวิต ที่จะมาเทียบเท่ากับการที่ได้รับใช้ชาติบ้านเมือง และยังมีส่วนได้ช่วยงานท่านบัณฑิตอีก ท่านจะให้ข้าพเจ้าทำอะไร จงบอกมาเถิด หากว่าสิ่งนี้จะเป็นประโยชน์แก่แผ่นดินเกิด ต่อให้ต้องสละชีวิต ข้าพเจ้าก็ยินดี”