ก่อนเข้าวัดลูกมีชีวิตที่รันทดยิ่งกว่าละครอีกค่ะ เพราะมีโอกาสเรียนสูงสุดก็แค่ป.6 แล้วต้องออกมาเป็นแม่ค้าร้อยพวงมาลัยขายในตลาด ทำงานตั้งแต่ตี 3 ถึง สาม,สี่ ทุ่มทุกวัน จนลูกคิดหนีจากความลำบากยากจน โดยตัดสินใจแต่งงานกับลูกเจ้าของโรงงาน เพื่อให้ชีวิตสบายเป็นคุณนายสัก...
ก่อนเข้าวัดลูกตกระกำลำบากมาก มีชีวิตแบบหาเช้ากินค่ำ โดยรับจ้างเย็บผ้ามีรายได้แค่วันละ 79 บาท ส่วนสามีก็เป็นแค่ลูกจ้างในร้านตัดผม ที่มีรายได้ไม่แน่นอน บางทีก็ได้แค่ 65 บาทต่อวันเท่านั้น ซึ่งเราต้องเอารายได้ทั้งหมดมาเลี้ยงลูกอีก 3 คน และต้องส่งให้แม่สามีด้วย
ลูกจดจ่อกับการอธิษฐานมาก อยู่ๆ ก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นคือ ลูกได้รับเงินค่าเวนคืนบ้านและที่ดิน ซึ่งเขาจะสร้างรถไฟฟ้าจำนวน 1 M ทำให้ลูกได้เป็นประธานกองสำเร็จ
วันนี้แค่ครึ่งวัน ขายได้แสนเศษๆ ลูกฟังแล้วถึงกับตกตะลึง งงๆ...อัศจรรย์ใจมาก
ถ้าคุณกล้าทำสิ่งมหัศจรรย์ สิ่งมหัศจรรย์ก็จะเกิดขึ้นกับคุณ
ป้าเอียดจึงกราบขอโทษคุณครูไม่ใหญ่ตรงนั้นเลย แล้วพูดออกมาว่า “ลูกรู้แล้ว ลูกเข้าใจแล้ว” และยิ่งดู DMC ป้าเอียดก็ยิ่งปลื้มคุณครูไม่ใหญ่ เพราะสิ่งที่คุณครูไม่ใหญ่คิดและทำ มันตรงกับใจของป้าเอียด คือ “ทำอย่างไรให้พระพุทธศาสนาคงอยู่ถาวรตลอดไป” และที่สำคัญที่สุด ป้าเอียดได้คำตอบว่า พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ คือ มหาปูชนียาจารย์และเป็นผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย นั่นเอง
วันที่ลูกกับคุณแม่ได้อัญเชิญผ้าไตรกฐิน ทุกย่างก้าวของลูก คือ ความปีติใจอย่างท่วมท้น น้ำตาแห่งความปีติไหลออกมาไม่ขาดสาย ตั้งแต่ก้าวแรกจนถึงก้าวสุดท้าย จนมานั่งรับพรก็ยังร้องไห้อยู่ ลูกไม่เสียดายทรัพย์เลย แค่เรานึกถึงบุญที่ได้ทำ ขนาดว่า หลังคามหารัตนวิหารคดยังไม่เสร็จเรายังปลื้มขนาดนี้ แล้วถ้าสร้างเสร็จจะปลื้มขนาดไหน
ลูกและจันทน์มั่นใจมากๆว่า เป็นเพราะอานุภาพบุญจริงๆ ถ้าเราสองคนไม่ได้มาเจอพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ไม่มาเจอพี่ๆที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมประตูน้ำ เราก็คงไม่มาถึงจุดนี้ เพราะเราเริ่มต้นชีวิตด้วยตัวกับหัวใจ ไม่มีปัจจัย มีเพียงแรงที่เราอยากทำมาหากินแบบสุจริต แต่บุญพาลูกไปในทุกที่ ให้พบแต่สิ่งที่ดีๆ เจริญขึ้น มันไม่น่าเชื่อว่าเพียง 3ปีของการเข้าวัด บุญจะแรงขนาดนี้ ถ้ารู้อย่างนี้จะรีบมาให้เร็วกว่านี้ จะได้รวยเร็วรวยแรงกว่านี้ค่ะ
หลวงพ่อคะ แต่ก่อนลูกก็มีบ้าน มีรถใช้อยู่ดีๆค่ะ แต่พอมาทำธุรกิจขายตรง ชีวิตก็พลิกเลยค่ะ แต่ไม่ใช่พลิกรุ่งนะคะ แต่เป็นพลิกร่วงค่ะ..หล่นตุ๊บลงมา จนติดหนี้ติดสิน ทั้งบ้านทั้งรถโดนยึดไม่เหลือเลยค่ะ ลูกจึงต้องผันตัวเองมาเป็นแม่ค้าแผงลอยเร่ร่อนขายของตามตลาดนัด
ดิฉันเป็นแม่ค้าทำขนมขาย เข้าวัดมานาน แต่ไม่เคยมีประสบการณ์จากการ “สัมมา อะระหัง” พอดีหลวงพี่ปรเมษฐ์ (พระอาจารย์ปรเมษฐ์ ปรมสจฺโจ) มาแนะนำเรื่องการภาวนา “สัมมา อะระหัง” ทำแล้วการค้าขายดีขึ้น หรือเวลาเจอเหตุการณ์อะไรที่อาจจะทำให้ใจตก ดิฉันก็จะภาวนา “สัมมา อะระหัง ๆ” ตลอด
