เกาะติดสถานการณ์ชวนบวชพระรุ่นเข้าพรรษาแสนรูป
บรรยากาศพิธ๊ขอขมาและถวายผ้าไตร ณ วัดพระธรรมกาย
ขณะที่ลูกนอนอยู่บนเตียงอย่างทรมานนั้น สายตาก็กวาดไปมองเตียงอื่นๆ เห็นคุณแม่ที่มาคลอดหลายคนนอนร้องโอดโอยอยู่บนเตียง
ตอนเห็นหน้าเจ้าตัวเล็กครั้งแรก ความเจ็บปวดทรมานต่างๆไม่รู้มันหายไปไหนหมด รู้สึกดีใจ ปลื้มใจจนบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้
วันนี้...ถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่ลูกผู้ชายจะต้องทดแทนบุญคุณของบิดา-มารดา ด้วยการบวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษา รับกฐิน แล้วออกเดินธุดงค์
ขอให้ลูกชายตั้งใจบวช ตั้งใจทำดีๆ และฝากมาถึงลูกผู้ชายทุกคนด้วยว่า “อย่าลืมบุญคุณแม่ อย่าลืมร่มโพธิ์ร่มไทรนี้ ขอให้รักแม่ ห่วงแม่ และขอให้บวชตอบแทนค่าน้ำต้มน้ำนมแม่สักนิดเถิด
หลวงพ่อเจ้าคะ มันเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มากเจ้าค่ะ ที่เขาเกิดมากจากร่างกายของเรา และในวินาทีนั้นลูกก็ตั้งใจเลยว่า จะทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ
ความรู้สึกของแม่ที่รักลูกนั้น ยากเกินกว่าจะบรรยาย การตอบแทนโดยการบวชหนึ่งพรรษานั้น ไม่มากเลยกับการทุ่มเททุกอย่างของแม่เพื่อลูก
คนญี่ปุ่นโบราณเขาบอกว่า ถ้าไม่จำเป็นจะไม่ให้มีการผ่าตัดคลอด เพราะการผ่าตัดคลอดหนึ่งครั้งจะบั่นทอนชีวิตมารดาไปถึงเจ็ดปี
ตอนนั้นก็ยังรู้สึกปวดๆหายๆตลอด ลูกเห็นคุณแม่เตียงติดกันร้องเสียงดัง ส่วนตัวลูกได้แต่เอามือบีบเตียงแน่นทั้งเจ็บทั้งปวด กว่าจะคลอดสำเร็จก็สี่โมงเย็น
