วัดพระธรรมกายลอยดอน ประเทศอังกฤษ ได้ให้การต้อนรับคณะชาวท้องถิ่นจาก Woking History Society ที่ได้มาศึกษาพระพุทธศาสนา ณ วัดพระธรรมกายลอนดอน
ลูกจะภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อยๆ แตะใจเบาๆ ที่ศูนย์กลางกายจู่ๆ ก็เห็นดวงแก้วใสๆ ขนาดเล็ก อยู่ตรงกลางของดวงแก้วขนาดใหญ่ สว่างจ้า แต่ไม่แสบตาค่ะ แล้วก็มีรัศมีแผ่ออกมาคล้ายพระอาทิตย์ทรงกลด ตอนนั้นรู้สึก สบาย โล่ง และมีความสุขค่ะ
ก่อนนั่งสมาธิให้กำหนดใจไว้ที่หน้าท้อง แล้วเลื่อนไปกลางท้องกำหนดนิ่งๆ ตรงนั้น ปลดความกังวลทุกอย่าง วางใจเบาๆ อาการตัวแข็งจะค่อยๆ หายไป
เมื่อได้เวลาปฏิบัติธรรมตอนเช้า ผมก็แค่ปรับร่างกายให้สบายๆ วางใจเบาๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 สักพักหนึ่ง ผมรู้สึกว่าใจหยุดนิ่งไม่วอกแวกไปไหน ตัวหายไปเหมือนไม่มีตัวตน ใจเกิดอาการนิ่งแน่น ปราศจากความคิด คล้ายกับหลับแต่ไม่หลับ ทันใดนั้นเอง ผมก็เห็นดวงแก้วแว๊บขึ้นที่กลางท้อง
พอลูกวางใจเบาๆนิดเดียว ท่านก็ผุดขึ้นมา ยิ่งมองไปที่กลางองค์พระ ท่านก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้น ตอนนี้นอกจากอาการขยายจะไม่หายไปแล้ว อาการใหม่ก็เกิดขึ้นมาอีก นั่นคือ อาการสุขจริงหนอเจ้าค่ะ...พระเดชพระคุณหลวงพ่อ มันเป็นความสุขยากจะหาสิ่งใดเปรียบปาน เป็นความสุขที่อยากรำพึงรำพันสักล้านครั้ง และลูกไม่อยากให้อาการอย่างนี้หายไปจากชีวิตเลย
กระผมนั่งสมาธิปล่อยใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย วางใจเบาๆบนองค์พระใสสว่าง เมื่อใจสงบนิ่งแล้ว ก็รู้สึกว่าองค์พระขยายใหญ่ขึ้น ใจค่อยๆหยุดนิ่งเข้าไปภายใน จากเกศขององค์พระค่อยๆหมุนควงสว่านลงไปสู่ฐานองค์พระ แล้วขึ้นมาหยุดที่ศูนย์กลางกายในองค์พระที่ใสสว่าง จากนั้นก็มีองค์พระหลายองค์ผุดซ้อนขึ้นมาเรื่อยๆ
ลูกได้นั่งสมาธิโดยเริ่มจากการนึกดวงแก้วอยู่ที่กลางท้อง และวางใจเบาๆไว้ที่กลางดวงแก้ว ไม่คิดอะไร เมื่อวางใจเบาๆที่กลางท้องไปเรื่อยๆ ลูกก็ได้รู้จักกับคำว่า ตกศูนย์ รู้สึกว่าเราโดนดูดวูบที่กลางท้องค่ะ แล้วเหมือนตัวเราโดนบีบลงไปในท่อเล็กๆที่ยาวมาก จนเหมือนจะไม่มีจุดสิ้นสุด
น.ส.ธิลินิ เคาซัลยะ (Miss Thilini Kaushalya) อายุ 16ปี กล่าวว่า “ในตอนต้น ดิฉันก็ปล่อยใจตามที่พระอาจารย์แนะนำ แล้วดิฉันก็เห็นองค์พระอยู่ในตัวค่ะ ท่านสว่างและแวววาว ดิฉันรู้สึกใจเบาขึ้น เมื่อลืมตา ก็รู้สึกผ่อนคลาย ความกังวลต่างๆ หายไป มีความสุขมากค่ะ ดิฉันจะนั่งสมาธิทุกวัน และจะชวนพี่ๆน้องๆมานั่งสมาธิด้วยค่ะ”
วันนั้น ผมนั่งสมาธิตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อนำนั่ง ผมประทับใจน้ำเสียงของพระเดชพระคุณหลวงพ่อมากครับ เพราะฟังแล้วนุ่มนวล อบอุ่น ให้ความรู้สึกปลอดภัย และทรงพลัง ฟังเพลินอย่างไร้ความคิดในสิ่งอื่นใดทั้งสิ้น ผมจัดท่านั่งสบายๆ วางใจเบาๆ ไม่คิดอะไร ตัวก็เบา โล่ง โปร่ง สบาย ขยาย สว่าง สามารถรวมใจที่ศูนย์กลางกายได้ แล้วสักครู่ ก็มีองค์พระแก้วใสผุดที่ศูนย์กลางกาย
วิธีการวางใจของเตย ตอนที่นั่งสมาธิก็คือว่า เตยไม่ต้องทำอะไรเลยค่ะ แค่วางใจเบาๆ หยุดนิ่งเฉยๆ ที่ศูนย์กลางกาย ไม่ต้องคิดอะไร หรือบางทีเตยก็จะนึกถึงองค์พระที่ศูนย์กลางกาย วางใจกับองค์พระเบาๆ สบายๆ และภาวนา “สัมมา อะระหัง” ไปเรื่อยๆ เพื่อไม่ให้ใจฟุ้ง ถ้าใจเราฟุ้งเป็นเสียง ก็ให้ภาวนา “สัมมา อะระหัง” แต่ถ้าใจฟุ้งเป็นภาพ เตยก็จะนึกถึงภาพองค์พระค่ะ
