อรุณสว่างยามเช้า กับ พุทธพจน์เตือนใจ ตอนที่ 3,625 ในอดีต พระเจ้าพรหมทัตแห่งแคว้นกาสีเป็นกษัตริย์ผู้มีกำลังใหญ่กว่า ได้ยกทัพไปตีแคว้นโกศล พระเจ้าทีฆีติซึ่งปกครองเมืองเล็กกว่า ไม่อยากให้ประชาชนล้มตาย จึงตัดสินใจสละเมือง พาพระมเหสีหลบเข้าไปอยู่ในป่า และปลอมพระองค์เป็นนักบวช พักอาศัยกับช่างหม้อ ไม่นานพระมเหสีก็ประสูติโอรสชื่อ “ทีฆาวุกุมาร” และได้ส่งโอรสไปเรียนในเมืองอื่นเพื่อความปลอดภัย วันหนึ่ง ช่างกัลบกเก่าจำพระเจ้าทีฆีติได้ จึงนำไปบอกพระเจ้าพรหมทัต หวังเอารางวัล พระองค์จึงส่งทหารมาจับพระราชาและพระมเหสี ทรมานและประจานไปทั่วเมือง จนทั้งสองสิ้นพระชนม์ ทีฆาวุเมื่อกลับมาเยี่ยมบ้าน เห็นพ่อแม่ถูกประจานอย่างทารุณ ก็เสียใจมาก แต่ก่อนสิ้นใจ พระเจ้าทีฆีติยังตรัสเตือนลูกว่า “อย่าเห็นแก่ยาว อย่าเห็นแก่สั้น เวรไม่ระงับด้วยการจองเวร แต่ระงับได้ด้วยการไม่จองเวร” ทีฆาวุรับศพไปฌาปนกิจ แล้วปลอมตัวเข้าเมืองกาสี ทำงานเป็นคนเลี้ยงช้าง ทุกเช้าจะดีดพิณจนพระเจ้าพรหมทัตโปรดปราน และรับเขาเข้าเป็นมหาดเล็กใกล้ชิดพระองค์ วันหนึ่งเมื่อออกล่าสัตว์และอยู่กันเพียงสองคน พระเจ้าพรหมทัตหลับบนตักของทีฆาวุ ความแค้นผุดขึ้นในใจ เขาหยิบพระขรรค์ขึ้นตั้งใจจะฆ่า แต่พอระลึกถึงคำสอนของพ่อ ก็วางมือไว้ ทำอยู่ถึงสามครั้งก็ยังยับยั้งได้ เมื่อพระราชาตื่นขึ้นด้วยความตกใจจากฝันร้าย ทีฆาวุจึงเปิดเผยตัวว่าเขาเป็นโอรสของพระเจ้าทีฆีติ และยืนพระขรรค์ชี้พระศอ พระเจ้าพรหมทัตจึงขอชีวิต ทีฆาวุจึงตอบว่า “ข้าพเจ้าให้ชีวิตพระองค์ได้ แต่ขอให้พระองค์ให้ชีวิตข้าพเจ้าด้วย” ทั้งสองจึงให้ชีวิตแก่กันและกัน และตกลงว่าจะไม่ผูกเวรกันอีก เมื่อกลับพระนคร พระเจ้าพรหมทัตประกาศต่อที่ประชุมว่า ทีฆาวุกุมารคือผู้ที่ให้ชีวิตแก่พระองค์ และไม่มีใครแตะต้องเขาได้ เพราะพระองค์ก็ให้ชีวิตตอบแทนเช่นกัน ก่อนจะตรัสถามความหมายของคำสอน ทีฆาวุจึงอธิบายว่า “อย่าเห็นแก่ยาว คืออย่าจองเวรยืดเยื้อ อย่าเห็นแก่สั้น คืออย่าแตกกับมิตรเร็วเกินไป จงอดทนและใจเย็น” กษัตริย์กาสีจึงสรรเสริญว่าเป็นผู้มีปัญญาแท้จริง ทีฆาวุกุมารในเรื่องนี้คือพระโพธิสัตว์ ผู้บำเพ็ญบารมีในอดีตชาติ สอนให้เราอดทน ใจเย็น และไม่ผูกเวร เพราะขันติและความสงบเสงี่ยมเป็นคุณธรรมที่ทำให้เจริญในธรรม เช่นเดียวกับพวกเรา ในการทำงาน การสร้างความดี หรือเดินเส้นทางธรรม ยิ่งทำมากก็ยิ่งมีผู้ไม่เข้าใจ อุปสรรคเป็นสิ่งที่เจอแน่นอน คำพูดแรงๆ หรือการถูกดูหมิ่น เป็นเพียงบททดสอบใจว่าเราจะรักษาความอดทนและเมตตาได้หรือไม่ ถ้าได้รับอารมณ์ไม่พอใจ ก็อย่าให้ใจขุ่นมัว ให้แผ่เมตตาออกไป อุปสรรคมีไว้ให้ข้าม ไม่ใช่ให้แก้แค้น แต่ให้แก้ด้วยความดี ทำดีต่อเนื่อง ไม่หลงไปตามอารมณ์ เมื่อใจมั่นคง เราจะชนะใจตัวเอง ชนะใจคนทั้งโลก และนำคนอื่นเข้าสู่กระแสธรรมได้ "จากส่วนหนึ่ง ของรายการธรรมะเพื่อประชาชน โดย หลวงพ่อธัมมชโย" #เพจพุทธพจน์เตือนใจ Facebook|https://www.facebook.com/Ven.Apirak/