EP.284 บุญบวชคุ้มไว้

ครอบครัวของผู้ส่งเคสมีคุณพ่อเป็นคนจีนที่เดินทางมาตั้งรกรากในประเทศไทย เริ่มแรกอยู่ที่จังหวัดสระบุรี ต่อมาย้ายไปอยู่จังหวัดลพบุรี คุณพ่อได้ประกอบอาชีพทำโรงฆ่าสัตว์ทั้งหมู วัว ควาย และทำโรงสีข้าวด้วย ต่อมาได้เลิกขายเนื้อวัวเนื้อควาย เหลือแต่หมูอย่างเดียว การทำโรงฆ่าสัตว์นี้เป็นธุรกิจหลักของครอบครัวที่ทำมาต่อเนื่องยาวนานเกือบ 60 ปี ในช่วงแรกพี่สาวบุตรคนที่ 3 เป็นกำลังสำคัญ ต่อมาเมื่อเธอแต่งงานย้ายออกไป คุณแม่กับพี่ชายและพี่สาวบุตรคนที่ 9, 10, 11 ก็เข้ามาดูแลกิจการแทน ปัจจุบันครอบครัวได้มีความเข้าใจเรื่องบุญบาปมากขึ้นจึงได้เลิกกิจการโรงฆ่าสัตว์และเปลี่ยนไปประกอบอาชีพอื่นแล้ว

เรื่องราวในครอบครัวของผู้ส่งเคสเริ่มต้นจากการประกอบอาชีพโรงฆ่าสัตว์ซึ่งทำมาเกือบ 60 ปี ในช่วงที่ยังทำกิจการนี้ คุณพ่อของลูกได้ป่วยเป็นมะเร็งที่ลำคอและเสียชีวิตลงขณะอายุเพียง 56 ปี ประมาณ 10-15 ปีหลังคุณพ่อเสียชีวิต มีคนเคยเห็นท่านหลายครั้งที่บ้านทั้งลพบุรีและสระบุรี คุณแม่เคยเล่าว่าเพื่อนคุณแม่มาหาที่บ้านตอนเย็น เห็นเงาคนที่หน้าต่างชั้น 2 นึกว่าเป็นคุณแม่จึงชวนออกไปข้างนอก ได้ยินเสียงตอบกลับมาว่า "ไม่ไปหรอก จะนอน" เมื่อเพื่อนลงมาเจอกับคุณแม่ที่รั้วก็ตกใจ ถามว่ามีใครอยู่ด้วยไหม คุณแม่ตอบว่าอยู่คนเดียว จึงสงสัยว่าเป็นคุณพ่อมาล้อเล่น

ประมาณ 5-6 เดือนหลังคุณพ่อเสียชีวิต พี่ชายบุตรคนที่ 5 ซึ่งอายุเพียง 19 ปี ได้เดินทางไปกรุงเทพฯ เพื่อสั่งน้ำมันมาขายที่บ้านซึ่งเปิดเป็นปั๊มน้ำมัน ขากลับรถน้ำมันที่โดยสารมาได้เกิดอุบัติเหตุพลิกคว่ำและระเบิดขึ้น พี่ชายถูกรถทับขาหนีไม่ได้จึงถูกไฟคลอกเสียชีวิต พี่ชายคนนี้แม้จะดุ ใจนักเลง แต่ก็ไม่ชอบฆ่าสัตว์ วันเกิดเหตุคุณยายได้ยินเสียงพี่ชายมาเรียกหลายครั้ง นึกว่ากลับมาแล้วจึงลงไปเปิดประตูแต่ไม่เห็นใคร กว่าจะรู้ว่าพี่ชายเสียชีวิตก็ผ่านไปหลายวัน ประมาณ 2 สัปดาห์ก่อนเสียชีวิต คนงานทักว่าพี่ชายไม่มีเงาหัวแนะนำให้ไปบวชแก้เคล็ดต่ออายุ พี่ชายจึงไปบวชได้ 7 วัน สึกออกมาไม่นานก็เสียชีวิต

ครอบครัวผู้ส่งเคสมีชีวิตที่ไม่สบายนัก อาจเป็นเพราะมีลูกมากถึง 13 คน ทำให้คุณพ่อคุณแม่ต้องช่วยกันทำมาหากิน ภาระการดูแลลูกหลานจึงตกอยู่กับคุณยายที่เลี้ยงดูมาหลายคนจนเรียกท่านว่าแม่ คุณยายเป็นคนใจดี มีเมตตา ชอบใส่บาตร ไปวัด ไหว้พระสวดมนต์เป็นประจำ แต่ก็ชอบดื่มเหล้าและหยุดได้เฉพาะช่วงเข้าพรรษา คุณยายเป็นแผลที่ใบหน้าตั้งแต่สาวยังไม่หาย ต่อมาพบว่าเป็นมะเร็งผิวหนัง ช่วงสุดท้ายอาการแย่ลง แต่ดีขึ้นเมื่อทราบว่าหลานชายบุตรคนที่ 8 ที่อยู่อเมริกาจะกลับมาบวชให้ คุณยายดีใจมาก อาการทรุดกลับดีขึ้นจนน่าแปลกใจ และเสียชีวิตหลังหลานบวชไม่นานเมื่ออายุ 88 ปี

คุณแม่ของผู้ส่งเคสในปี พ.ศ. 2542 ได้เป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซีกจากโรคเส้นเลือดในสมองตีบ เข้ารักษาที่โรงพยาบาลแล้วกลับมาทำกายภาพบำบัดที่บ้าน ไม่นานก็กลับเข้าโรงพยาบาลอีกและเสียชีวิตด้วยโรคติดเชื้อเมื่ออายุ 78 ปี ก่อนคุณแม่เสียชีวิต ผู้ส่งเคสเห็นท่าไม่ดีจึงได้บวชให้ท่าน แต่ดูเหมือนท่านจะไม่รับรู้แล้ว ช่วง 2 ปีสุดท้าย ผู้ส่งเคสได้พาคุณแม่มาวัดพระธรรมกาย ทำบุญ นั่งสมาธิ และสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้ท่านด้วย

นอกจากนี้ยังมีพี่สาวบุตรคนที่ 3 ซึ่งเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในโรงฆ่าสัตว์ช่วงแรก ได้เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจเมื่ออายุ 53 ปี และพี่ชายคนโตบุตรคนที่ 2 ซึ่งถูกส่งไปเรียนที่เมืองจีนตั้งแต่อายุ 7 ขวบ แต่ต้องพลัดพรากจากครอบครัวนานกว่า 40 ปีเนื่องจากการปฏิวัติและปิดประเทศ จนกลับมาได้เมื่ออายุมากกว่า 40 ปี และปัจจุบันมีครอบครัวอยู่ที่ฮ่องกง

จากเรื่องราวเหล่านี้ ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามมากมายเกี่ยวกับชีวิต ความตาย กรรม และการไปเกิดใหม่ของบุคคลในครอบครัว