EP.539 ทองคำผุดใต้ถุนบ้าน

ผู้ส่งเคส เล่าเรื่องราวชีวิตส่วนหนึ่งของตนเองและครอบครัว โดยเริ่มต้นจากคุณปู่ ผู้รับราชการในสมัยรัชกาลที่ 6 ได้รับพระราชทานที่ดินบริเวณถนนพิษณุโลกเพราะคุณงามความดี คุณปู่เป็นชาวพุทธที่เคร่งครัดในศีลธรรม ชอบนั่งสมาธิ สวดมนต์ ทำทาน และนิมนต์พระมาที่บ้านเสมอ บ้านของคุณปู่จึงไม่เคยว่างเว้นจากผู้มีศีลมีธรรม ต่อมาเล่าถึงคุณพ่อซึ่งเป็นบุตรคนที่ 5 ของคุณปู่ คุณพ่อรับราชการที่กรมสรรพากร ท่านใจดี ชอบทำบุญแบบสังคมสงเคราะห์ แต่ไม่ถนัดการตักบาตรด้วยตัวเอง เมื่อหนุ่มชอบล่าสัตว์และดื่มเหล้าก่อนอาหารเย็นเป็นประจำ คุณแม่มีอาชีพครู มีจิตใจดีมาก รักลูกศิษย์มาก ถึงขนาดขับรถนำข้าวผัด 300 ชุดไปแจกนักศึกษาในช่วงเหตุการณ์ประท้วงปี 2516 โดยไม่กลัวอันตรายใดๆ คุณแม่เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวายเฉียบพลัน ต่อมาคุณพ่อได้แต่งงานใหม่กับคุณแม่ใหม่ ซึ่งคุณแม่ใหม่รักผู้ส่งเคสมากเหมือนแม่ผู้ให้กำเนิด ผู้ส่งเคสเองรู้จักวัดพระธรรมกายตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ได้เคยทำบุญซื้อที่ดินวัด และกลับมาเมืองไทยหลังเรียนจบปริญญาโทที่อเมริกาในปี 2538 ก็ได้บวช และต่อมาได้พบเพื่อนเก่าที่เป็นกัลยาณมิตร ชวนกันสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างต่อเนื่อง

เรื่องราวเริ่มต้นที่บ้านของคุณปู่บริเวณถนนพิษณุโลก ซึ่งเป็นที่ดินพระราชทานในสมัยรัชกาลที่ 6 คุณปู่เป็นข้าราชการที่มีคุณงามความดีและเคร่งครัดในธรรมเนียมชาวพุทธมาก ทั้งการรักษาศีล เจริญภาวนาด้วยการนั่งสมาธิ สวดมนต์ ไหว้พระเป็นนิจ ด้วยข้อวัตรปฏิบัติของท่านนี้เอง ทำให้บ้านของคุณปู่เป็นที่รวมของผู้มีศีลมีธรรมมากมาย ทั้งพระ แม่ชี และคฤหัสถ์ หมุนเวียนกันมาเยี่ยมเยียนไม่ขาดสาย บางครั้งมีอุบาสิกาถือศีล 8 มาสอนสมาธิให้คนในบ้าน รวมถึงบริวารและคนรับใช้ ทำให้ทุกคนได้นั่งสมาธิกัน นอกจากนี้ คุณปู่ยังชอบทำทานมาก แต่ละปีจะนิมนต์พระมารับสังฆทานที่บ้าน ในสมัยที่พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำยังมีชีวิตอยู่ ท่านก็เคยเมตตามาที่บ้านคุณปู่เพื่อรับสังฆทานด้วย

ครั้งหนึ่ง มีแม่ชีท่านหนึ่งที่มาสอนสมาธิที่บ้านคุณปู่ ได้ยินเสียงโลหะกระทบกัน "กริ๊ก" อยู่ที่ใต้ดินบริเวณบ้าน เมื่อคนในบ้านขุดดินตามคำบอกของแม่ชี ก็พบทองคำรูปร่างกลม สีเหลืองอร่าม จำนวน 9 เม็ด คุณปู่รู้สึกอัศจรรย์ใจมาก เพราะท่านมีลูกทั้งหมด 9 คน ซึ่งเท่ากับจำนวนทองคำที่ขุดได้พอดีในตอนนั้น คุณครูไม่ใหญ่ได้อธิบายเพิ่มเติมในภายหลังว่า ทองคำที่ขุดได้มีมากกว่า 9 เม็ดมาก นั่นเป็นเพียง "แซมเปิ้ล" ที่ขึ้นมาเพราะบุญของคุณปู่ แต่ไม่มีใครรู้จึงไม่ได้ขุดต่อ ทองคำเหล่านี้มีอยู่ทั่วไป ถึงเวลาบุญก็จะรวมตัวเป็นก้อนแล้วขึ้นมา โดยมีบริวารคล้ายขบวนมานำก่อน แต่เมื่อคุณปู่เสียชีวิต ทองคำเหล่านั้นก็ได้ลงลึกไปและหายไป ใครก็เอาไม่ได้เพราะไม่ใช่บุญของตัวเอง

คุณปู่อยู่มาจนอายุมาก วันหนึ่งขณะที่ท่านก้มลงกราบพระ ท่านก็ฟุบลงไปกับพื้น ไม่ได้สติคืนมา ท่านกลายเป็นอัมพฤกษ์อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเสียชีวิตในเวลาต่อมาเมื่ออายุได้ 75 ปี

เรื่องราวต่อมาคือคุณพ่อ บุตรคนที่ 5 ของคุณปู่ คุณพ่อเป็นคนแข็งแรงมาก ทุกเช้าจะไปเดินออกกำลังกายวันละ 2-3 กิโลเมตร แต่แล้วในเช้าวันที่ 18 เมษายน 2548 ขณะที่ท่านกำลังเดินออกกำลังกาย ร่างกายแข็งแรงดีอยู่ ก็ถูกรถจักรยานยนต์เฉี่ยวจนล้มลง ศีรษะกระแทกพื้นอย่างแรง ทำให้ศูนย์รวมประสาทบริเวณต้นคอได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง ต้องนำส่งโรงพยาบาล ในตอนนั้น ผู้ส่งเคสกำลังบวชเป็นพระภิกษุในรุ่น 61 ปี และกำลังเดินทางกลับจากการปฏิบัติธรรม เมื่อไปถึงโรงพยาบาล ท่านนอนหลับอยู่บนเตียง ไม่รับรู้เรื่องราวใดๆ มีเพียงเครื่องช่วยหายใจเพื่อรักษาลมหายใจให้ยาวนานที่สุด รอคอยการกลับมาของลูกชาย ผู้ส่งเคสได้ท่องสัมมาอะระหังและสวดอิติปิโสให้ท่านฟัง ซึ่งท่านเหมือนจะรับรู้ได้เพราะชีพจรสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่พอรุ่งเช้า ท่านก็เสียชีวิตลงด้วยวัย 73 ปี ผู้ส่งเคสรู้สึกเสียใจบ้างที่ท่านเพิ่งเริ่มเข้าใจวัดและยังสั่งสมบุญได้ไม่เต็มที่ อย่างไรก็ตาม การบวชรุ่น 61 ปีของผู้ส่งเคสในครั้งนั้นถือว่าคุณพ่อเป็นปฐมบุญ เพราะผู้ส่งเคสตั้งใจบวชเป็นของขวัญวันเกิดให้ท่าน วันที่ท่านทราบว่าจะบวช พ่อปิติใจจนน้ำตาไหล และได้มาตักบาตรพระรุ่น 61 ปีด้วยตัวเอง ท่านยังได้ร่วมบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวภายในเจดีย์อีก 2 องค์ คุณพ่อประทับใจในระบบระเบียบของการจัดงานบวชของวัดมาก แม้ท่านจะหมดโอกาสทำบุญด้วยตัวเองแล้ว ผู้ส่งเคสก็ตั้งใจทุ่มเทบุญทุกบุญที่ทำไปอุทิศให้ท่านมีความสุขในสัมปรายภพ

คุณแม่ของผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นภรรยาคนแรกของคุณพ่อ มีอาชีพครูและจิตใจดีมาก ท่านรักอาชีพและนักเรียนเป็นที่สุด ในเดือนตุลาคม 2516 ช่วงที่มีเหตุการณ์ประท้วงใหญ่ เสียงปืนดัง ระเบิดลง ท่านก็ขับรถนำข้าวผัด 300 ชุดไปแจกนักศึกษาด้วยตัวเอง โดยไม่เคยกลัวอันตราย คุณแม่เสียชีวิตเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2519 ด้วยโรคหัวใจวายเฉียบพลัน

หลังจากคุณแม่เสียชีวิต คุณพ่อก็ได้แต่งงานครั้งที่ 2 กับคุณแม่ใหม่ คุณแม่ใหม่รักผู้ส่งเคสมาก อาจเพราะเป็นลูกคนเดียว หรือเพราะตัวท่านเองไม่มีลูก ผู้ส่งเคสก็รักท่านเหมือนแม่ผู้ให้กำเนิด ตอนเป็นฆราวาส เมื่อกลับจากต่างประเทศ ก็มักจะซื้อเครื่องประดับและของดีๆ มาฝากคุณแม่ใหม่ด้วยความรัก ปั้นปลายชีวิต คุณแม่ใหม่เป็นอัมพฤกษ์อยู่หลายปี และเสียชีวิตในปี 2546 อายุได้ 68 ปี

ผู้ส่งเคสเล่าถึงเส้นทางการสร้างบารมีของตนเอง ตั้งแต่รู้จักวัดตอนอายุ 15-16 ปี จากโครงการบวช 100 ปี โรงเรียนสวนกุหลาบ ได้บวชสามเณร แต่ไม่ได้มาอยู่ธุดงค์ที่วัดพระธรรมกายตามโครงการ เคยเก็บค่าขนมทำบุญซื้อที่ดินวัดได้ 10 ตารางวา เมื่อกลับจากอเมริกาในปี 2538 ก็ได้บวชอีกครั้งที่วัดราชบพิธ หลังสึกออกมาได้พบเพื่อนเก่าสมัยสวนกุหลาบซึ่งกลายเป็นกัลยาณมิตร ชวนให้มาสร้างพระธรรมกายประจำตัว ร่วมบุญหล่อพระบรมพุทธเจ้า สร้างลานธรรม ร่วมมงคลปี 2547 สร้างสภาธรรมกายสากล สร้างพระธรรมกายภายในเพิ่มอีกหลายองค์ ช่วงตรุษจีนปี 2548 ได้ขึ้นปฏิบัติธรรมกับผู้นำบุญที่สวนพนาวัฒน์ ก่อนขึ้นไปฝันเห็นพวงมาลัยลอยลงมา และเห็นหลวงปู่สด เพื่อนก็ฝันเห็นพวงมาลัยลอยมาเหมือนกัน ขณะอยู่ที่พนาวัฒน์ นั่งสมาธิได้ดี รู้สึกโล่ง โปร่ง เบา สบาย ปีติใจมาก มีกัลยาณมิตรชวนให้บวช จึงตัดสินใจบวชรุ่น 61 ปี และอยู่จนจบโครงการจึงลาสิกขา

ผู้ส่งเคสได้ตั้งคำถามต่างๆ เกี่ยวกับเหตุการณ์ในชีวิตของครอบครัวและตนเอง