EP.397 เพราะความผูกพันจึงอยู่ใกล้กันในปรโลก

ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับคุณพ่อผู้เป็นที่รัก คุณพ่อเป็นคนพูดน้อยแต่ลงมือทำจริง และเป็นคนขยันมาก ท่านมีจิตใจบุญ ชอบทำบุญตามวัดต่างๆ เป็นประจำ โดยมักไปพร้อมกับคุณแม่ แต่หลังจากที่คุณแม่เสียชีวิตไปในปี พ.ศ. 2545 คุณพ่อก็ดูเงียบเหงาลงอย่างเห็นได้ชัด ท่านเคยเปรยว่าอยู่คนเดียวแล้วเหงามาก คิดถึงคุณแม่มากจริงๆ ช่วงเวลาที่คุณแม่เสียชีวิตนั้น ผู้ส่งเคสได้ลาออกจากงานพอดี เพื่อจะได้มีเวลาพักผ่อนและดูแลบ้านมากขึ้น นี่จึงเป็นโอกาสอันดีที่ผู้ส่งเคสได้รับคุณพ่อมาอยู่ด้วย เพื่อจะได้ปรนนิบัติดูแลท่านอย่างใกล้ชิด ผู้ส่งเคสเคยพาคุณพ่อไปปฏิบัติธรรมที่กาซลองรีสอร์ท จังหวัดกาญจนบุรี และที่พนาวัฒน์ ซึ่งคุณพ่อชอบมากถึงขนาดบอกว่าพนาวัฒน์เหมือนสวรรค์เลย คุณพ่อได้มาทำบุญด้วยตัวเองที่วัดหลายครั้ง เช่น มาถวายภัตตาหาร งานมาฆบูชา ตอกเสาเข็ม อังคาร 60 ปี และงานกฐินจักรพรรดิในปี 2546 ปีนี้ คุณพ่อก็ตั้งใจอย่างแรงกล้าที่จะเป็นประธานกฐินจักรพรรดิ ท่านถึงกับให้ผู้ส่งเคสขายที่ดินผืนหนึ่ง โดยหวังว่าเมื่อขายได้แล้ว จะนำปัจจัยนั้นมาถวายคุณครูไม่ใหญ่ ในขณะที่ที่ดินกำลังมีผู้สนใจมาซื้อและอยู่ในขั้นตอนทำสัญญาซื้อขายและชำระเงิน คุณพ่อก็จากไปเสียก่อน ทำให้ไม่มีโอกาสได้นำเงินก้อนนั้นมาถวายกฐินตามที่ตั้งใจ นี่แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจของท่านจริงๆ นะจ๊ะ

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นด้วยความรักและความผูกพันในครอบครัวของคุณผู้ส่งเคส คุณพ่อเป็นเสาหลักที่แข็งแรงและใจบุญ ท่านใช้ชีวิตด้วยความขยันหมั่นเพียรและไม่ลืมที่จะสร้างบุญกุศลร่วมกับคุณแม่ ชีวิตดำเนินไปอย่างเรียบง่ายแต่เปี่ยมสุข จนกระทั่งคุณแม่จากไปในปี 2545 การจากไปของคุณแม่ทิ้งร่องรอยความเหงาและคิดถึงไว้ในใจคุณพ่ออย่างลึกซึ้ง ท่านเคยบอกว่าเหงามากเมื่อไม่มีคุณแม่อยู่เคียงข้าง

ในช่วงเวลาแห่งการสูญเสียและปรับตัวนี้เอง ผู้ส่งเคสซึ่งได้ลาออกจากงานพอดี ได้ตัดสินใจรับคุณพ่อมาอยู่ด้วย เพื่อจะได้ดูแลท่านอย่างใกล้ชิด เป็นการแสดงความกตัญญูที่น่าชื่นชมยิ่ง ผู้ส่งเคสได้พาคุณพ่อไปสร้างบุญและปฏิบัติธรรมหลายแห่ง คุณพ่อดูจะชื่นชอบการปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์เป็นพิเศษ ถึงกับเอ่ยปากว่าที่นั่นเหมือนสวรรค์ ท่านได้มีโอกาสมาทำบุญที่วัดด้วยตัวเองหลายครั้ง ทั้งการถวายภัตตาหาร การร่วมงานบุญใหญ่ต่างๆ เช่น มาฆบูชา ตอกเสาเข็ม และงานกฐิน ความตั้งใจอันแรงกล้าของคุณพ่อในปีนี้คือการเป็นประธานกฐินจักรพรรดิ ท่านถึงกับวางแผนขายที่ดินเพื่อนำปัจจัยมาถวายเพื่อร่วมบุญใหญ่ครั้งนี้ อย่างไรก็ตาม ขณะที่การซื้อขายที่ดินกำลังจะเสร็จสมบูรณ์ คุณพ่อก็จากไปเสียก่อนอย่างกะทันหัน ทำให้ความตั้งใจอันบริสุทธิ์นั้นยังไม่สำเร็จลุล่วง นี่แสดงให้เห็นถึงความไม่แน่นอนของชีวิตจริงๆ จ้ะ แม้จะมีความตั้งใจทำบุญขนาดไหน แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากไป ก็ไม่สามารถยื้อลมหายใจไว้ได้

ก่อนที่คุณพ่อจะเสียชีวิตเพียงไม่กี่วัน ได้เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้น เด็กรับใช้ในบ้านมักจะได้กลิ่นธูปและดอกไม้บ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้นึกเอะใจว่าเป็นลางบอกเหตุใดๆ สุขภาพของคุณพ่อในช่วงนี้ก็ไม่ค่อยดีนัก ท่านป่วยด้วยหลายโรค ทั้งโรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง เส้นเลือดในสมองตีบ ต้อหิน และถุงลมโป่งพอง ท่านทานอาหารได้น้อยลง และนอนไม่ค่อยหลับ โดยเฉพาะในคืนก่อนเสียชีวิต คุณพ่อมีอาการผุดลุกผุดนั่ง ดูเหมือนจะนอนแต่ก็ไม่กล้านอน เด็กรับใช้ได้เข้าไปถาม ท่านตอบว่ากลัวตาย กลัวว่าหากหลับไปแล้วจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก ผู้ส่งเคสจึงได้แนะนำให้คุณพ่อนอนทำสมาธิภาวนา ไม่ต้องกลัวอะไร แต่เมื่อถึงเช้าวันรุ่งขึ้น ก็พบว่าคุณพ่อเสียชีวิตแล้วอย่างสงบ ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ท่านจากไปด้วยอายุ 86 ปี ซึ่งถือว่าอายุยืนมากนะจ๊ะ

ในช่วง 7 วันแรกหลังจากคุณพ่อเสียชีวิต ครอบครัวผู้ส่งเคสรู้สึกได้ว่าท่านยังคงอยู่ภายในบ้าน บางครั้งสุนัขในบ้านก็กระดิกหางและทำท่าดีใจ มองไปยังเบาะที่นั่งที่คุณพ่อเคยนั่งเป็นประจำ ทุกคนในครอบครัวพยายามพูดคุยกับท่าน บอกให้ท่านนึกถึงบุญที่ทำมา บอกให้ท่านมาฟังพระอภิธรรมที่วัด ให้ระลึกถึงบุญที่ลูกได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ และให้ระลึกถึงมหาธรรมกายเจดีย์

ในวันที่ 4 หลังการจากไปของคุณพ่อ ผู้ส่งเคสและครอบครัวได้นำปัจจัยส่วนหนึ่งมาถวายคุณครูไม่ใหญ่ เพื่อเปิดกองกฐินจักรพรรดิ ปี 2547 และได้ตั้งชื่อคุณพ่อและคุณแม่เป็นประธานกองกฐิน น้องชายของผู้ส่งเคสและครอบครัวก็ได้นำปัจจัยมาถวายเพื่อปิดกองกฐินแล้ว

หลังจากครบ 7 วัน ได้มีการบรรจุศพคุณพ่อไว้ เพื่อรอให้ครบ 100 วันจึงจะนำไปเผา ได้เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นในขณะนำศพไปเก็บ รถเคลื่อนศพคันใหม่ของทางวัดได้หยุดลงอย่างกะทันหันเมื่อไปได้ครึ่งทาง ไม่สามารถเข็นไปได้เลย จนล้อรถแตก ทำให้เจ้าหน้าที่วัดต้องมาแบกศพไปเก็บแทน ผู้ส่งเคสสงสัยว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพราะอะไร หรือเป็นเพราะคุณพ่อไม่ต้องการให้เก็บศพไว้