กายาลสิย

(การณํ) เหตุสักว่าความเป็นแห่งบุคคลผู้เกียจคร้านทางพระวรกาย

อันขึ้นแล้วสู่กาย

อันเป็นไปทางกาย

ภาวนาเป็นเครื่องตามเห็นซึ่งกาย

อันเป็นไปทางกายและเป็นไปทางจิต

ทางทวาร, มีกายเป็นต้น

ความเพียรอันเป็นไปทางกายและเป็นไปทางใจ

(ทฺวารานิ) ทวารทั้งหลายมีกายเป็นต้น

อันประกอบแล้วด้วยการขวนขวายด้วยกาย

(ชนา) ชนทั้งหลายผู้เว้นแล้วจากความสำรวมทางทวารมีกายเป็นต้น