คจฺฉมาน

โคนแห่งกอไม้

ที่เป็นที่โบยซึ่งกอไม้ และภาคพื้น

มีกอไม้และเถาวัลย์เป็นต้น

จงไป, จงถึง

(ตฺวํ อ. ท่าน) ย่อมไป

ย่อมไป, ย่อมถึง

(มยํ อ. เรา ท.) จงไป

ระหว่างแห่งกอไม้

(มยํ อ. เรา ท.) ย่อมไป

ไปอยู่