คิมฺหสมย

มหรสพอันบุคคลพึงเล่นบนยอดแห่งภูเขา

กาลแห่งฤดูร้อน

(วาจา) อันบุคคลพึงเปล่ง

ฤดูร้อน

ซอกแห่งภูเขา

ยอดแห่งภูเขาชื่อว่าคิชฌกูฏ

กาลเป็นที่กลืนกิน

คิชฌกูฏ (ชื่อของภูเขา)

(เช่น ภิกฺขุ อ. ภิกษุ ท.) ย่อมกลืนกิน

ภูเขาชื่อว่าคิชฌกูฏ